Poniedziałek, 16 lis -3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Spokojny rodzic to spokojne dziecko

Emocjonalna stabilność rodzica ma kluczowe znaczenie dla rozwoju dziecka. Nie jest to tylko intuicja, ale wniosek płynący z badań naukowych. Okazuje się, że nawet drobna reakcja dorosłego w pierwszych sekundach po błędzie dziecka może wpłynąć na jego zdolność radzenia sobie ze stresem, uczenia się i budowania odporności psychicznej. Więcej w rozmowie z Sylwią Paszkowska opowiedziała Katarzyna Wnęk-Joniec.

Spokojny rodzic to spokojne dziecko
Zdjęcie ilustracyjne/Fot. pexels

Posłuchaj rozmowy

Każdy, kto obserwował małe dziecko, wie, gdy upada, następuje chwila ciszy i spojrzenie w stronę rodzica. Nie jest to przypadek. Dzieci w naturalny sposób sprawdzają reakcję dorosłego, by dowiedzieć się, jak zinterpretować sytuację. Czy to powód do płaczu? Strachu? A może nic wielkiego się nie stało? To właśnie w tym momencie, często w ciągu pierwszych kilkudziesięciu sekund, kształtuje się reakcja emocjonalna dziecka.

Na ten mechanizm zwrócił uwagę dr Liu Wen z Instytutu Rozwoju Neuronalnego w Chinach, który przebadał 480 dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Celem było sprawdzenie, co odróżnia dzieci lepiej radzące sobie z problemami od tych, które szybciej się poddają. Wyniki okazały się zaskakujące. Po popełnieniu błędu dzieci reagowały na dwa wyraźnie różne sposoby. Pierwsza grupa napinała się, unikała kontaktu wzrokowego, wstrzymywała oddech, reagowała stresem, a druga rozluźniała się, uśmiechała, podejmowała kolejną próbę, traktowała sytuację spokojniej. Różnice były widoczne także na poziomie neurologicznym – dzieci z pierwszej grupy wykazywały niższą aktywność w obszarach mózgu odpowiedzialnych za uczenie się na błędach.

Ta reakcja nie jest wrodzona. Dzieci uczą się jej od dorosłych – rodziców, opiekunów, nauczycieli. To oni modelują sposób radzenia sobie ze stresem, często nieświadomie: tonem głosu, mimiką, westchnieniem czy spojrzeniem. W dalszej części eksperymentu wybrana grupa rodziców została przeszkolona, by w sytuacjach trudnych reagować w określony sposób. Zamiast krytyki czy frustracji mieli używać jednego zdania: "Ciekawe, czego to może nas dzisiaj nauczyć?". Jakie były efekty? Po tygodniu poziom kortyzolu u dzieci spadł o 22%, a aż 68% dzieci lepiej radziło sobie z rozwiązywaniem problemów. To pokazuje, że zmiana narracji, z błędu jako porażki na błąd jako lekcję, realnie wpływa na rozwój dziecka.

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, skcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

  • Wójt pozostał, radni stracili mandaty. Dziś wybory w gminie Mszana Dolna

    Krystyna Pasek

  • Koniec marzeń o wschodniej obwodnicy Tarnowa? Drogowcy nie widzą szans, miasto nie odpuszcza

    Bartłomiej Maziarz

Najnowsze

  • Małanka wraca do Krakowa! / Маланка повертається до Кракова!

  • Audycja z 15.11.2026 r.

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

  • Autyzm bez stereotypów. Co naprawdę wiemy o spektrum?

  • Turysta zginął pod lawiną w rejonie Żółtej Turni w Tatrach

  • O "sowach" i "skowronkach"... Także wśród ssaków i owadów