Wtorek, 17 lis 4 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Kiedy pomoc staje się przekroczeniem granic. O potrzebach i słuchaniu siebie nawzajem

W relacjach, szczególnie tych najbliższych, między rodzicem a dzieckiem, granica między troską a nadopiekuńczością potrafi być niezwykle cienka. Często kierujemy się dobrymi intencjami, chcemy dla drugiej osoby jak najlepiej, ale po drodze przestajemy ją słyszeć. Więcej o dobrym słuchaniu siebie nawzajem opowiedziała w rozmowie z Sylwią Paszkowską Katarzyna Wnęk-Joniec, psycholog dziecięcy.

Kiedy pomoc staje się przekroczeniem granic. O potrzebach i słuchaniu siebie nawzajem
Zdjęcie ilustracyjne/Fot. pexels

Potrzeby to punkt wyjścia do zrozumienia

Rozmowa o potrzebach często prowadzi do kłótni, bo każdy z nas nosi w sobie własne doświadczenia, zranienia i sposoby patrzenia na świat. Skupieni na sobie, tracimy zdolność spojrzenia oczami drugiego człowieka. A przecież to właśnie w tym spojrzeniu, w umiejętności wysłuchania, tkwi klucz do porozumienia. Pomoc przestaje być pomocą, gdy zaczyna przekraczać czyjeś granice. 

A czy pomoc nie kończy się tam, gdzie jedna z tych osób mówi dość, wystarczy? Tutaj są bardzo trudne granice. Jeżeli ktoś za każdym razem je narusza i nazywa to pomocą, należy nazwać to już czymś innym. Po pierwsze nadopiekuńczością, po drugie przemocą – mówi Katarzyna Wnęk-Joniec.

Zdarza się, że rodzic żyje życiem swojego dziecka, zwłaszcza gdy sam nie ma własnych pasji i relacji. Całą energię, emocje i potrzebę bliskości koncentruje na dziecku. Wtedy każdy jego gest od kupienia kurtki na wyprzedaży po upieczenie ulubionego ciasta, staje się sposobem na utrzymanie więzi. Ale gdy dziecko odmawia, pojawia się ból i niezrozumienie. Tymczasem w tej relacji nie chodzi o brak wdzięczności, lecz o brak równowagi. Jedna osoba chce dawać, druga chce decydować o sobie. I obie potrzebują być zauważone.

Sztuka polega nie na tym, by całkowicie się poświęcić, ani by walczyć o swoje za wszelką cenę. Chodzi o spotkanie w pół drogi, czyli o rozmowę, w której jedna strona mówi, a druga naprawdę słucha. Wtedy, nawet jeśli się różnimy, zaczynamy się rozumieć.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki