Wtorek, 17 lis 4 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie?

W miejscowościach przygranicznych, ale nie tylko hałas dronów, przeloty samolotów i stały napływ wiadomości wywołują w rodzinach narastający lęk. Katarzyna Wnęk-Joniec, psycholog dziecięcy, która współpracuje ze szkołami i przedszkolami w rejonach przygranicznych, opowiedziała w rozmowie z Anetą Hudzik o tym, co rodzice mogą robić, by nie siać wśród dzieci paniki, jak rozpoznawać sygnały niepokoju i jakie proste, codzienne działania naprawdę obniżają napięcie.

Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie?
Zdjęcie ilustracyjne/Fot. pexels

Jak rozmawiać, aby nie wzmacniać lęku?

Dzieci mówią o trudnych sprawach w różny sposób: przez zabawę, rysunki, opowieści, nagłe zainteresowanie tematami przemocy lub nagłe wycofanie. Jeśli widzisz nasiloną zabawę z motywami wojny albo rysunki pełne broni, to sygnał do rozmowy. Nie wolno biernie czekać, należy delikatnie rozmawiać, pytać o to, co dziecko widziało lub słyszało i obserwować, jak bardzo temat je angażuje.

Dzieci zwłaszcza z niepełnosprawnościami nie radzą sobie z hałasem. Dorośli są przebodźcowani, dochodzi jeszcze niemożność wytłumaczenia dziecku, że nie mamy wpływu na to, że te samoloty mogą tutaj latać. Powoduje to dużą bezradność. Niektóre dzieci nie zdają sobie powagi z zaistniałej sytuacji. Lęku jest dużo, a za tym idzie rozdrażnienie, niepokój, co przenosi się na nasz dobrostan – mówi Katarzyna Wnęk-Joniec.

Ważne jest wykonywanie wspólnie drobnych rutynowych działań – wspólne gotowanie, sensoryczne zabawy, gry planszowe czy zwykłe wygłupy. Dla dzieci to "codzienne upuszczanie powietrza z balona", regularne, małe czynności, które zmniejszają nagromadzenie emocji. Dodatkowo warto wprowadzać techniki oddechowe i proste ćwiczenia relaksacyjne dostosowane do wieku.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Co robić, gdy dziecko jest wysoce lękowe?

Dzieci o wysokim poziomie lęku trudniej wyciszyć. W takich sytuacjach reaguj szybciej i stanowczo, zamiast odkładać rozmowę, oferuj konkretne narzędzia, szukaj wsparcia specjalistycznego, jeżeli lęk paraliżuje funkcjonowanie dziecka. Wszystko zależy od wieku i dojrzałości dziecka. Mówienie "też się boję" bez dalszego kontekstu może zostawić dziecko z poczuciem osamotnienia. Lepiej powiedzieć: "Tak, też się martwię, ale radzę sobie. Pokażę ci, jak ja sobie radzę" - to modeluje adaptacyjne zachowania i uczy dziecko, że emocje da się regulować.

Dorośli muszą sami troszczyć się o własny dobrostan - spotkania z przyjaciółmi, hobby, aktywność fizyczna i chwile wyciszenia pomagają "upuszczać" napięcie. Im lepiej dorośli regulują swoje emocje, tym lepsze wsparcie mogą dać dzieciom.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki