Poniedziałek, 16 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Dlaczego nastolatki boją się mówić rodzicom o problemach?

Jedną z ostatnich decyzji ustępującego prezydenta Andrzeja Dudy było skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego ustawy, która miała umożliwić dzieciom powyżej 13. roku życia skorzystanie ze wstępnej pomocy psychologicznej – także bez zgody rodzica. Prezydent tłumaczył, że przepisy godzą w prawa rodziców. Wielu ekspertów nie zgadza się z tą oceną, podkreślając, że ustawa zawierała mechanizmy chroniące zarówno dziecko, jak i jego opiekunów. Dlaczego dostęp do takiej pomocy jest tak istotny? Sylwia Paszkowska porozmawiała o tym z Katarzyną Wnęk-Joniec, psychologiem dziecięcym.

Dlaczego nastolatki boją się mówić rodzicom o problemach?
Zdjęcie ilustracyjne/Fot. pexels

"Małe" problemy dla dorosłych, "wielkie" dla dziecka

Nastolatki często nie zwracają się do rodziców z problemami. Mama ma za dużo na głowie, ojciec jest nieobecny, a czasem dziecko uznaje, że rodzic "nie uniesie" kolejnej troski. W efekcie młody człowiek zostaje sam ze swoim ciężarem.

Wielokrotnie słyszę w gabinecie od nastolatek czy od starszych dzieci, że oni nie chcą o swoich problemach rozmawiać przy rodzicach, nie chcą, aby się dodatkowo martwili. Często kończy się to tak, że idą np. porozmawiać z nauczycielem WF-u albo z panią od chemii. W tym momencie pojawia się duży problem, ponieważ te osoby mogą pomóc, ale nie muszą. A jeśli dziecko "wyleje" swoje emocje przed jedną osobą, to często nie chce powtarzać tego wszystkiego kolejny raz – mówi Katarzyna Wnęk-Jonec.

Dorośli często bagatelizują trudności młodzieży: "Co ty możesz wiedzieć o problemach w wieku 13 lat?". Tymczasem dla dziecka presja rówieśnicza, hejt w sieci, poczucie osamotnienia czy konflikty rodzinne mogą być obciążeniem porównywalnym do dorosłych dramatów. Ustawa dotyczyła jedynie wstępnej pomocy – rozmowy, diagnozy, a w razie potrzeby także włączenia rodzica.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Opór części dorosłych przed ustawą wynika z lęku, że psycholog "wyniesie" rodzinne sprawy. - Rodzic, który nie ma się czego obawiać, powinien raczej cieszyć się, że dziecko wie, gdzie szukać pomocy. To może być szansa, by poprawić komunikację w rodzinie – dodaje Katarzyna Wnęk-Joniec. Rozmowy z psychologiem nie muszą dotyczyć życia domowego, mogą dotyczyć rówieśników, wstydu, poczucia odrzucenia, problemów z jedzeniem czy niepokojących sytuacji w internecie.

Historia tej ustawy pokazuje, że w centrum sporu prawnego znalazło się nie tylko pytanie o prawa rodziców, ale też o to, czy jesteśmy gotowi zaufać dzieciom i ich potrzebom. Odmowa wstępu do gabinetu psychologa bez zgody rodzica może oznaczać jedno – kolejne dzieci będą milczeć, ponieważ uznają, że nie mają do kogo pójść.

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

Najnowsze

  • Po zamachu na Rynku Głównym w krakowskich szpitalach pozostaje 9 osób

  • WinOpera pod lupą prokuratury. Chodzi o promocję alkoholu w Operze Krakowskiej

  • U2 "Carnaval De Luz"

  • Ponad 100 tysięcy złotych dla Brytyjczyka rannego w Krakowie. Wśród darczyńców wielu Polaków

  • Naukowcy kontra internetowe bzdury. Rusza wielka akcja obalania mitów

  • Katarzyna Matusik-Lipiec (KO) o prezydencie i TK: „Najpierw podpala dom, potem zaprasza do gaszenia”