Czy dziecku można dać za dużo? Podróże, pieniądze, najlepsze szkoły, zajęcia dodatkowe i dostęp do niemal wszystkiego, czego zapragnie. To z perspektywy dorosłego brzmi jak przepis na szczęśliwe dzieciństwo, ale nadmiar nie zawsze oznacza dobrostan. Młody człowiek potrzebuje także czasu, granic, relacji, przestrzeni na własne zainteresowania i przede wszystkim czegoś, na co może czekać. Historia 27-letniego Presleya Gerbera, syna Cindy Crawford, który zmarł w ośrodku odwykowym w Los Angeles, sprawia, że zaczynamy zadawać sobie pytanie, czego naprawdę potrzebują dzieci. Gościnią Sylwii Paszkowskiej była Katarzyna Wnęk-Joniec.
Posłuchaj rozmowy
Presley Gerber, 27-letni model, syn Cindy Crawford, zmarł 20 września 2026 roku w ośrodku odwykowym w Los Angeles. Przyczyna jego śmierci nie została dotąd podana. Gerber od lat mierzył się z uzależnieniem i problemami psychicznymi, o których w ostatnim czasie mówił publicznie. Jego śmierć stała się punktem wyjścia do zadania sobie pytania, czy dziecku naprawdę można dać "za dużo" i czego nie da się zastąpić pieniędzmi, podróżami, sukcesem ani popularnością?
Można mieć pieniądze, możliwości, podróże, dostęp do najlepszych szkół, lekarzy, terapeutów, doświadczeń i ludzi. Dorastać w świecie, do którego większość osób nigdy nie będzie miała dostępu, ale samo bogactwo doświadczeń nie oznacza jeszcze bogactwa wewnętrznego. Dziecko potrzebuje świata, który jest dostosowany do jego wieku i możliwości. Rodzice często próbują dać dzieciom to, czego sami nie mieli. Jeśli ktoś nie podróżował jako dziecko, chce pokazać dziecku cały świat. Jeśli nie miał dostępu do zajęć dodatkowych, zapisuje je na kolejne kursy. Jeśli sam nie mógł rozwijać zainteresowań, chce stworzyć dziecku wszystkie możliwe warunki. Czasami dorosły realizuje za pomocą dziecka własne dawne tęsknoty. Dziecko dostaje bardzo wiele, ale niekoniecznie to, czego właśnie teraz potrzebuje.
Chcemy dać dziecku swoje niedobory, niedostatki i tęsknoty – mówi Katarzyna Wnęk-Joniec.
Rodzic powinien stworzyć dziecku warunki, by samo mogło odkrywać swoje pasje. Dorosły nie może wybierać dziecku przyszłości, a raczej powinien otwierać kolejne drzwi. Jedno dziecko odkryje, że uwielbia pływać, inne, że godzinami może gotować. Jeszcze inne znajdzie fascynację językami albo astronomią. Czasami zainteresowanie pojawia się przypadkiem.
Jest w wychowaniu moment, którego żaden rodzic nie jest w stanie kontrolować. Dziecko zacznie spotykać innych ludzi, usłyszy różne opinie. Można nauczyć je, że nie musi robić tego, co robi grupa. Można dać język do mówienia o trudnych rzeczach, pokazać świat, zamiast tylko mówić, jaki powinien być, pozwolić mu próbować, rezygnować i próbować ponownie. Być może jedną z najważniejszych rzeczy, jakie możemy dać dziecku, nie jest możliwość posiadania wszystkiego.
