Poniedziałek, 16 lis -2 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

9.12.2017 - Trening w komorze hipoksyjnej

W najnowszym odcinku Biegowej Grupy Wsparcia... wizyta w niezwykłym miejscu. Coraz popularniejsze w centrach treningowych są... komory hipoksyjne!

9.12.2017 - Trening w komorze hipoksyjnej
Ewa Piekarska i Anna Gregorczyk podczas treningu z Marcinem Sawułą

To specjalne sale, w których panują warunki zbliżone do... wysokogórskich. Na dużej wysokości, z powodu zmniejszonej ilości tlenu, funkcjonuje się trudniej. Treningi w komorach hipoksyjnych przeznaczone są dla osób, które wybierają się w wysokie góry na przykład na zawody, albo na zwykłą wyprawę. Pozwala im to przyzwyczaić się do trudnych warunków.

Ale można z takich ćwiczeń korzystać także na co dzień, jeśli chce się poprawić swoją wydolność.

Z radiowym mikrofonem towarzyszyliśmy podczas treningu Ewie Piekarskiej i Annie Gregorczyk z Polskiej Misji Medycznej, które przygotowywały się do udziału... w maratonie na szczycie Kilimandżaro! Zadaniem obu pań było zabezpieczenie medyczne zawodów.

- Jestem odpowiedzialna za innych ludzi, za uczestników tego biegu, więc muszę zminimalizować wystąpienie choroby wysokogórskiej u siebie - mówiła pani Anna. By jeszcze lepiej przygotować się do trudnych warunków... w komorze hipoksyjnej spędzała noce! - Prawie się tu przeprowadziłam - dodaje z uśmiechem.

- Zawody rozpoczynają się na szczycie góry, czyli na wysokości 5895 metrów i polegają na zbieganiu na dół, na dystansie maratońskim - dodaje pani Ewa - Wcześniej odbywa się pięciodniowy trekking na miejsce startu.

Wolonatriuszki trenowały pod okiem Marcina Sawuły. Jak przyznają, po kilku tygodniach widać efekty.

- Wydolność znacznie się poprawia. Na początku cyklu zajęć sprawdzana była nasza wydolność i potem robiliśmy porównanie - mówi pani Ania - Nie dość, że biegłam szybciej, to jeszcze nie czułam zmęczenia i mogłam swobodnie rozmawiać.

- W komorze staramy się stworzyć warunki zbliżone do ok. 4 tysięcy metrów - mówi Marcin Sawuła - Sala zachowuje takie warunki dzięki pompowaniu azotu. Zmniejszamy stężenie tlenu. Monitor pokazuje nam wszystkie parametry. Wszystkim steruje się za pomocą specjalnych urządzeń, w które wyposażone jest pomieszczenie.

Monitor pokazuje, że warunki w sali są takie, jak na wysokości ponad 4 tys. m n.p.m.

Po wejściu do takiego pomieszczenia pozornie nic się nie dzieje. No, może jest trochę cieplej.

- Jak porozmawiamy sobie chwilę, to poczujesz różnicę - zapewnia mnie Marcin - Szybciej zaczniesz łapać zadyszkę. A najlepiej, jak wsiądziesz na rower stacjonarny i pokręcisz parę minut.

Rzeczywiście, po zaledwie trzech minutach swobodnego kręcenia coraz trudniej było mi zadawać pytania.

A najlepiej było to widać na przykładzie treningu pani Anny, która przebiegła na bieżni zaledwie 2800 metrów z prędkością 8-9 km/h (spokojny trening na świeżym powietrzu lub na zawodach ulicznych to ok 10-12 km/h)

- Treningi w komorze hipoksyjnej przede wszystkim poprawiają wydolność - wyjaśnia Marcin - Korzystają z niej ekstremalni biegacze, wspinacze wysokogórscy, ale także... zwykli sportowcy: pływacy, kolarze. Zdarza się, że sypiają w namiotach hipoksyjnych, natomiast my tu mamy całą salę, więc warunki są o wiele bardziej komfortowe. Można tu po prostu przebywać, przyzwyczajać się i korzystać z tego, że organizm jest narażony na mniejszą ilość tlenu i musi sam produkować więcej czerwonych krwinek.

Jak często trenować w komorze hipoksyjnej?

- Polecałbym 2-3 w tygodniu - odpowiada Sawuła - Efekty będą widoczne po 4-6 tygodniach, tak zresztą jest przy okazji "zwykłych" treningów. Po jednym czy dwóch poczuje się tylko zmęczenie...


Maciej Skowronek

Posłuchaj wypowiedzi

To specjalne sale, w których panują warunki zbliżone do... wysokogórskich. Na dużej wysokości, z powodu zmniejszonej ilości tlenu, funkcjonuje się trudniej. Treningi w komorach hipoksyjnych przeznaczone są dla osób, które wybierają się w wysokie góry na przykład na zawody, albo na zwykłą wyprawę. Pozwala im to przyzwyczaić się do trudnych warunków.

Ale można z takich ćwiczeń korzystać także na co dzień, jeśli chce się poprawić swoją wydolność.

Z radiowym mikrofonem towarzyszyliśmy podczas treningu Ewie Piekarskiej i Annie Gregorczyk z Polskiej Misji Medycznej, które przygotowywały się do udziału... w maratonie na szczycie Kilimandżaro! Zadaniem obu pań było zabezpieczenie medyczne zawodów.

- Jestem odpowiedzialna za innych ludzi, za uczestników tego biegu, więc muszę zminimalizować wystąpienie choroby wysokogórskiej u siebie - mówiła pani Anna. By jeszcze lepiej przygotować się do trudnych warunków... w komorze hipoksyjnej spędzała noce! - Prawie się tu przeprowadziłam - dodaje z uśmiechem.

- Zawody rozpoczynają się na szczycie góry, czyli na wysokości 5895 metrów i polegają na zbieganiu na dół, na dystansie maratońskim - dodaje pani Ewa - Wcześniej odbywa się pięciodniowy trekking na miejsce startu.

Wolonatriuszki trenowały pod okiem Marcina Sawuły. Jak przyznają, po kilku tygodniach widać efekty.

- Wydolność znacznie się poprawia. Na początku cyklu zajęć sprawdzana była nasza wydolność i potem robiliśmy porównanie - mówi pani Ania - Nie dość, że biegłam szybciej, to jeszcze nie czułam zmęczenia i mogłam swobodnie rozmawiać.

- W komorze staramy się stworzyć warunki zbliżone do ok. 4 tysięcy metrów - mówi Marcin Sawuła - Sala zachowuje takie warunki dzięki pompowaniu azotu. Zmniejszamy stężenie tlenu. Monitor pokazuje nam wszystkie parametry. Wszystkim steruje się za pomocą specjalnych urządzeń, w które wyposażone jest pomieszczenie.

Monitor pokazuje, że warunki w sali są takie, jak na wysokości ponad 4 tys. m n.p.m.

Po wejściu do takiego pomieszczenia pozornie nic się nie dzieje. No, może jest trochę cieplej.

- Jak porozmawiamy sobie chwilę, to poczujesz różnicę - zapewnia mnie Marcin - Szybciej zaczniesz łapać zadyszkę. A najlepiej, jak wsiądziesz na rower stacjonarny i pokręcisz parę minut.

Rzeczywiście, po zaledwie trzech minutach swobodnego kręcenia coraz trudniej było mi zadawać pytania.

A najlepiej było to widać na przykładzie treningu pani Anny, która przebiegła na bieżni zaledwie 2800 metrów z prędkością 8-9 km/h (spokojny trening na świeżym powietrzu lub na zawodach ulicznych to ok 10-12 km/h)

- Treningi w komorze hipoksyjnej przede wszystkim poprawiają wydolność - wyjaśnia Marcin - Korzystają z niej ekstremalni biegacze, wspinacze wysokogórscy, ale także... zwykli sportowcy: pływacy, kolarze. Zdarza się, że sypiają w namiotach hipoksyjnych, natomiast my tu mamy całą salę, więc warunki są o wiele bardziej komfortowe. Można tu po prostu przebywać, przyzwyczajać się i korzystać z tego, że organizm jest narażony na mniejszą ilość tlenu i musi sam produkować więcej czerwonych krwinek.

Jak często trenować w komorze hipoksyjnej?

- Polecałbym 2-3 w tygodniu - odpowiada Sawuła - Efekty będą widoczne po 4-6 tygodniach, tak zresztą jest przy okazji "zwykłych" treningów. Po jednym czy dwóch poczuje się tylko zmęczenie...


Maciej Skowronek

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, skcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

  • Wójt pozostał, radni stracili mandaty. Dziś wybory w gminie Mszana Dolna

    Krystyna Pasek

  • Koniec marzeń o wschodniej obwodnicy Tarnowa? Drogowcy nie widzą szans, miasto nie odpuszcza

    Bartłomiej Maziarz

Najnowsze

  • Małanka wraca do Krakowa! / Маланка повертається до Кракова!

  • Audycja z 15.11.2026 r.

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

  • Autyzm bez stereotypów. Co naprawdę wiemy o spektrum?

  • Turysta zginął pod lawiną w rejonie Żółtej Turni w Tatrach

  • O "sowach" i "skowronkach"... Także wśród ssaków i owadów