Mieszańce Cymbidium to piękne, egzotyczne rośliny i stosunkowo łatwe w uprawie, choć częściej goszczące w naszych domach w formie ciętych kwiatostanów niż jako rośliny doniczkowe. Kwiatostany Cymbidium w wazonie wyglądają świeżo nawet przez cztery tygodnie.
Storczyki Cymbidium na naturalnych siedliskach występują w subtropikalnej i tropikalnej Azji. Gatunki wielkokwiatowe, których mieszańce uprawiamy w naszych domach i oranżeriach rosną w górach na znacznych wysokościach, dzięki czemu rośliny te przystosowały się do dużych różnic temperatur. Jako nieliczne storczyki znoszą nawet krótkookresowe spadki temperatury poniżej zera. Tolerują także znaczne upały.
Storczyki Cymbidium wytwarzają na powierzchni podłoża charakterystyczne pseudobulwy, z których wyrastają liście, a następnie pęd kwiatowy. Okres wykształcania nowych pseudobulw przypada na wiosnę, lato i jesień – wtedy roślina intensywnie się rozrasta wymagając obfitego podlewania i zasilania nawozami do storczyków. Kwiaty pojawiają się w miesiącach zimowych i w tym okresie należy zaprzestać nawożenia i znacznie ograniczyć podlewanie. Na dorodnych pędach wykształcają nawet więcej niż dwadzieścia dużych (do 10 cm średnicy), ciekawie zabarwionych kwiatów o niespotykanej trwałości . Kwiaty utrzymują się na roślinach nawet powyżej dwóch miesięcy
Nadające się do domowej uprawy mieszańce Cymbidium to storczyki naziemne - czyli mogą być sadzone w stałym podłożu podobnie jak inne domowe rośliny. Aby dobrze rosły, gleba powinna być luźna i przepuszczalna, z dużą ilością składników organicznych (torf, rozdrobniona kora). Ponieważ roślina bardzo silnie się rozrasta, należy zapewnić jej spory pojemnik, o czym trzeba pamiętać przy przesadzaniu (wiosną, po zakończeniu kwitnienia). Przy okazji przesadzania wycinamy stare bezlistne pseudobulwy.
Warunki cieplne panujące w mieszkaniach są dla nich zupełnie wystarczające, ale do regularnego kwitnienia wymagają dobowych wahań temperatury – sporych różnic pomiędzy temperaturą dnia i nocy. Dlatego dobrym rozwiązaniem w uprawie tej rośliny jest wystawianie jej na okres późnej wiosny, lata i jesieni na zewnątrz, na taras, balkon lub do ogrodu. Idealne miejsce to stanowisko pod prześwitującą koroną drzewa liściastego lub wystawa wschodnia, ewentualnie północno-zachodnia. Późną jesienią przenosimy rośliny do domu lub oranżerii, zapewniamy wtedy jak najwięcej światła (na zimę wystawa południowa) w miejscu dość chłodnym (15-18 stopni C). W domu najlepiej przy oknie balkonowym, z dala od kaloryferów. Dbamy o dużą wilgotność powietrza.
Intensywnie podlewamy 2-3 razy w tygodniu w sezonie wzrostu, tak aby podłoże było stale wilgotne. Wtedy też co dwa tygodnie zasilamy nawozami do storczyków. Zimą zaprzestajemy nawożenia i podlewamy oszczędnie – wystarcza raz w tygodniu. Rośliny są wrażliwe na zasolenie podłoża, więc najlepiej podlewać i ewentualnie zraszać je wodą odstaną lub przegotowaną.
Może się zdarzyć, że cymbidium nie zawiązuje kwiatów – przyczyn może być kilka:
• nie zadbaliśmy o dobowe wahania temperatury w okresie wzrostu, a szczególnie jesienią,
• nie zapewniliśmy jej dostatecznej ilości światła. Niedobór światła poznamy po kolorze liści. Rośliny rosnące w dobrych warunkach świetlnych mają jasnozielone liście, te w zbyt ciemnym miejscu wykształcają liście ciemnozielone.
• uprawiamy Cymbidium w zbyt małym pojemniku i nie ma miejsca na swobodne wykształcanie nowych pseudobulw,
• używamy nawozów ze zbyt dużą zawartością azotu – co powoduje nadmierny rozrost liści i ogranicza zawiązywanie pędów kwiatostanowych.
Audycja "Zielono mi" w piątki o 11.20.
Barbara Błaszczyk
