W pełni lata, kiedy wspaniałość róż nieco już przygasa, palmę pierwszeństwa w ogrodach zaczynają zdobywać hortensje. Niewiele jest bowiem krzewów, które mogłyby z nimi rywalizować, a lubimy je głównie z powodu kwiatów, pojawiających się pod koniec czerwca lub i zdobiących rośliny aż do jesieni.
Po pierwsze polecam wszystkim i do niemal każdego ogrodu hortensje bukietowe, które obficie kwitną na jednorocznych przyrostach i osiągają w dobrych warunkach wysokość nawet 1,20-1,50 m. Są w tej chwili dostępne w bardzo wielu odmianach - najbardziej z nich lubię odmianę ‘Limelight’, o jasnozielonym ulistnieniu i o najpierw zielonkawych, a potem białych kwiatach, na końcu różowiejących. Stożkowate kwiatostany są duże i trzymają pokrój dzięki silnym pędom. Jest łatwa w pielęgnacji i bardzo dekoracyjna, wytrzymała na suszę, długo kwitnie. Może rosnąć zarówno w półcieniu jak i w słońcu, choć tam gdzie światła niewiele będzie miała słabsze kwiatostany i będzie ich mniej. Inne popularne odmiany to ‘‘Vera’, ‘Limelight’ ‘Tardiva’, ‘Unique’, ‘Kyushu’, ‘Pink Diamond’ i ‘Grandiflora’, której duże, piramidalne kwiatostany dodatkowo lekko, acz przyjemnie pachną.
Jeśli ktoś chciałby posadzić w swoim ogrodzie odporny, niewymagający okrywania na zimę krzew to hortensja drzewiasta (Hydrangea arborescens), świetnie spełni to zadanie. Do wyboru jest kilka odmian, z których szczególnie znana jest odmiana ‘Annabelle’. Jej kuliste, białe kwiatostany o średnicy ponad 10 cm z przewagą kwiatów płonych, pojawiają się w lipcu na pędach tegorocznych. Jest bardzo tolerancyjna co do nasłonecznienia. Znana jest także odmiana o kwiatach różowych ‘Invicibelle’, drobniejszych. Hortensje te kwitną każdego roku, na pędach jednorocznych, więc nawet po mocnym przycięciu pędów wczesną wiosną, gdyby się okazało że lekko zmarzły. Wymaga jedynie podpórek, o których warto pomyśleć już wiosną, ponieważ jej ciężkie kwiatostany zazwyczaj pokładają się, zwłaszcza podczas mokrej pogody.
fot: Barbara Błaszczyk
Jeśli mamy w ogrodzie duże drzewa, mur lub niezbyt atrakcyjne ogrodzenie które chcielibyśmy przesłonić zielenią, to zapewne hortensja pnąca (Hydrangea petiolaris) świetnie spełni się w tej roli, bo to dość silne, zdrewniałe pnącze, osiągające 9-25 metrów wysokości, które wspinać się może po drzewach i murach dzięki korzeniom przybyszowym. Koronkowe, lekko pachnące kwiaty tworzy latem – mają one kształt płaskich baldachów o średnicy około 15 cm. Liście ma ciemnozielone, jajowate, na końcu zaostrzone i przebarwiające się jesienią na ładnie żółty kolor. Lubi kwaśne i wilgotne gleby, więc po zapewnieniu jej dobrych warunków rozrasta się bujnie i potrzebuje masywnych podpór, choć może rosnąć nawet w pojemnikach na tarasie.
Hortensje najlepiej sadzić w miejscach osłoniętych od wiatru, półcienistych, bo w głębokim cieniu będą słabo kwitły. Na słońcu dadzą sobie radę zarówno hortensje drzewiaste jak i bukietowe, pod warunkiem zapewnienia im dostatecznej ilości wilgoci podczas upałów, na przykład dzięki nawadnianiu. Tam gdzie sucho i gleba uboga uprawa hortensji uda się, jeśli będziemy o nie dbać bardzo starannie i cierpliwie, nie szczędząc wody i nawozów. Woda jest najbardziej potrzebna hortensjom latem – jeśli rośliny zwiędną na upale, kwiaty mogą być zniekształcone przez resztę sezonu, a być może nawet nie uda się roślinie odzyskać turgoru.
Wszystkie hortensje lubią głęboko uprawione, żyzne, dobrze przepuszczalne gleby o lekko kwaśnym odczynie. Podczas sadzenia wykopujemy obszerny dołek, a na dno sypiemy mieszankę złożoną z kwaśnej próchnicy, ziemi ogrodowej i rozłożonego obornika bydlęcego, aby już na starcie miały odpowiednie warunki. Ściółkowanie podłoża korą pomoże w zatrzymaniu wilgoci. Oprócz dobrej gleby, aby hortensje rosły mocne i zdrowe, zalecane jest systematyczne nawożenie. Używamy do tego celu specjalnych nawozów przeznaczonych dla hortensji. Można je stosować co dwa tygodnie od momentu wznowienia wegetacji aż do okresu kwitnienia, do połowy sierpnia.
fot: Barbara Błaszczyk
Barbara Błaszczyk
