Myślenie o przyszłej wiośnie w ogrodach powinniśmy zacząć już teraz, by potem móc cieszyć się z cudownych wiosennych kwiatów narcyzów, tulipanów, hiacyntów, krokusów, szafirków, czosnków czy inne cebulowych.
Dlaczego teraz?
Bo taki właśnie jest cykl życia tych roślin – sadzimy je jesienią, bo po letnim okresie spoczynku muszą zdążyć na nowo ukorzenić się i zadomowić w ogrodzie przed nastaniem mrozów. Niektórych roślin cebulowych wcale nie musimy wiosną, po zaschnięciu liści, wykopywać, ale większości dobrze to robi.
Z jakich cebul będą kwiaty?
Cebule do sadzenia powinny być okazałe – wybierajmy największe, bo im dorodniejsza cebulka tym silniejsze będzie to, co z niej wyrośnie i piękniej zakwitnie. Powinny być też zdrowe – bez jakichkolwiek śladów żerowania szkodników czy objawów chorób grzybowych. Najlepsze są cebulki, które jeszcze nie zaczęły kiełkować. Może być widoczny koniuszek pędu, ale nigdy nie powinny wyrośnięte liście.
Z miejsca przeznaczonego na sadzenie roślin cebulowych usuwamy chwasty, przekopujemy i wyrównujemy. Jeśli jest taka potrzeba wzbogacamy podłoże kompostem lub nawozami wieloskładnikowymi. Jeśli sadzimy krokusy na trawniku to wybierzmy miejsce, którego nie trzeba będzie kosić zanim ich liście nie zaschną.
Warto zapamiętać starą zasadę sadzenia cebul: sadzimy je na głębokość równą trzykrotnej ich wysokości. Odstępstwo występuje jedynie na glebach bardzo zwięzłych – wtedy sadzimy płycej. Sadzenie w koszyczkach częściowo zabezpieczy rośliny przed gryzoniami, ale i ułatwi wyszukanie cebul w ziemi, kiedy będziemy je chcieli wykopać po przekwitnięciu. Nie zapomnijmy o podlaniu cebul tuż po posadzeniu.
Fot. B. Błaszczyk
Czy jeśli nie mam miejsca w ogrodzie mogę cebulowe posadzić w donice?
Kwiaty roślin cebulowych można sadzić również w donicach, które ustawimy wiosną na balkonie lub tarasie. W jednej donicy można połączyć kilka odmian jednego gatunku lub łączyć różne gatunki sadząc je piętrowo, zaczynając od największych (hiacyntów, tulipanów, narcyzów). Najpłycej powinny się znaleźć rośliny o cebulach najmniejszych (np. cebulice, szafirki, krokusy, śnieżyczki, przebiśniegi). W ten sposób można mieszać gatunki i odmiany. Najlepiej jest zadbać o to, aby wśród nich znalazły się zarówno rośliny kwitnące na samym początku wiosny, jak i w drugiej połowie maja. Możemy sobie pozwolić na takie zgęszczenie roślin, ponieważ jest to obsadzenie typowo sezonowe – pod koniec wiosny donice są opróżniane, a rośliny oraz podłoże wymieniane. Kwitnące cebulowe można łączyć z innymi wczesnowiosennymi roślinami – pierwiosnkami, bratkami, stokrotkami, niezapominajkami.
Czy przed zimą trzeba jakoś szczególnie o nie zadbać?
Na zimę rabaty z roślinami cebulowymi można okryć dodatkową warstwą kory lub stroiszem iglastym, a donice najlepiej zadołować w ogrodzie i też okryć. Jeśli chcemy donice przechowywać w piwnicach lub innych chłodnych pomieszczeniach to nie musimy już martwić się żadną dodatkową ochroną na zimę, lecz pamiętajmy o sprawdzaniu wilgotności podłoża: nie powinno być ono zbyt mokre, ale i nie można dopuszczać aby całkowicie wyschło ponieważ cebulki potrzebują wody do rozwoju korzeni.
Już pod koniec stycznia takie donice trzeba bacznie obserwować i gdy pędy roślin osiągną około 10 cm to trzeba je wystawić na światło – do ogrodu lub na balkon i przy podlewaniu podczas dodatnich temperatur można zasilać płynnym nawozem dla roślin kwitnących.
Te donice, które pozostawimy na zewnątrz trzeba ochronić przed mrozem, bo podczas ujemnych temperatur ucierpieć mogą zarówno cebulki jak i donice, szczególnie te gliniane. Donice najlepiej ochronić styropianem lub styrodurem i otulić workiem jutowym lub agrowłókniną. Podlewamy je bardzo skromnie – deszcze i mżawki będą raczej wystarczające.
(Barbara Błaszczyk/ew)
