W piątek po długiej chorobie zmarł Zbigniew Bujarski, wybitny krakowski, polski kompozytor, równie ciekawy artysta malarz, wielki humanista, wspaniały człowiek.
Zbigniew Bujarski urodził się 22 VIII 1933 r. w Muszynie, był kompozytorem i pedagogiem. Studiował dyrygenturę (1955-58) i kompozycję (1956-58) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie Stanisława Wiechowicza. W latach 1959-61 pracował jako redaktor w Polskim Wydawnictwie Muzycznym, a w latach 1961-67 jako prelegent muzyczny i kierownik literacki w Filharmonii w Rzeszowie. W 1961 r. otrzymał wyróżnienie na Konkursie Młodych ZKP za Strefy, a w 1964 r. zdobył II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga za Kinoth. W r. 1967 jego kompozycja Contrariauzyskała wyróżnienie na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu, a w 1978 r. utwór Musica domestica zdobył tamże II nagrodę. Z. Bujarski otrzymał dwukrotnie nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II st. (1979, 1987), nagrodę Związku Kompozytorów Polskich (1984), nagrodę Miasta Krakowa (1984), nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1991). Prowadził klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie, w której w latach 1978-86 był dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, a od 1992 zajmował stanowisko profesora.
20 kwietnia na wieczornym koncercie krakowskiej szkoły kompozytorskiej zabrzmią jego Krzewy płonące. Śmierć Zbigniew Bujarskiego to wielka strata dla polskiej kultury.
Sala Koncertowa Akademii Muzycznej w Krakowie
ul. Św. Tomasza 43
Kraków, godz. 18.00
Katarzyna Pelc,RK,PWM/ew
