"Gdy zniknęły Gołębie" Sofi Oksanen i "Jak przestałem kochac design" Marcina Wichy to ksiązki kwietnia. Dwa tytuły wybrało jury programu Koło Kultury w składzie: Anna Marchewka, Paulina Małochleb, Małgorzata I.Niemczyńska i Marcin Wilk.
Oto zwycięskie tytuły:
Sofi Oksanen "Gdy zniknęły gołębie". Tłumaczenie Sebastian Musielak. Czarne
Najnowsza książka fińsko-estońskiej pisarki.
Sofi Oksanen rzuciła mnie na kolana i pokazała co mozna zrobic w prozie współczesnej., To nieprawda, że powieść się skończyła. Jej książka to mistrzostwo świata. Anna Marchewka.
Ta książka jest wielowątkowa, mieszaja się w niej rozmaite plany czasowe, a równocześnie wszystko jest konsekwentnie i precyzyjnie skomponowane. To naprawdę imponująca powieść. Małgorzata I. Niemczyńska.
Oksanen doskonale opisuje ludzkie charaktery. Stworzyła trzy wyjątkowe postacie, dwie męskie i jedną żeńską, w perfekcyjny sposób obserwowane przez narratorkę. Marcin Wilk
Gdy zniknęły gołębie to wielowątkowa opowieść o dwóch kuzynach dokonujących wyborów życiowych i moralnych w brutalnych warunkach zawieruchy wojennej, okupacji niemieckiej i sowieckiego terroru, ukazująca pasjonujący obraz Estonii lat czterdziestych i sześćdziesiątych. Przemarsze wojsk radzieckich i niemieckich, bombardowania, walki, rzeczywistość okupowanego kraju, pomysł stworzenia rezerwatu dla Żydów z Europy Wschodniej i paraliżujący strach przed pokazowymi procesami i zsyłką na Syberię. (z materiałów wydawcy).
Marcin Wicha "Jak przestałem kochać Design", Karakter
Głośna książka grafika, projektanta, felietonisty Tygodnika Powszechne, autora książek dla dzieci. Tym razem na temat, który dotyka nas wszystkich - naszego bliskiego i dalszego otoczenia.
Książka Marcina Wichy to jest taki wzorzez, jak o poważnych sprawach mówic w lekki sposób, tak ,żeby nas to bawiło i uczyło równocześnie, jak kiedyś znaczki pocztowe. (Anna Marchewka).
Wicha robi psychoanalizę nie tylko sobie, ale też całemy społeczeństwu, które w PRL-u otoczone było szaroburymi przedmiotami, a wroku dziewięćdzisiątym odzyskało kolory. (Paulina Małochleb)
"Jak przestałem kochać design" to książka o związkach ludzkiej świadomości z wytworami jej rojeń. Z projektami, które przyjmują kilka ról jednocześnie - mają być zamysłem i czynem, mają porządkować lub manipulować, dyscyplinować w ramach określonych kategorii poznawczych i wprowadzać zamęt. Nade wszystko jednak inspirować do zmian, bo tylko zmiany warunkują doskonałość designu, a w tej książce dają możliwość wyciągania wniosków z analizy niemal czterdziestu lat polskiego projektowania, które rzadko kiedy brzmiało dumnie." Jarosław Czechowicz, Krytycznym okiem
Pozostałe nominowane tytuły:
Agnieszka Kosińska "Miłosz w Krakowie" Znak
Unikatowe świadectwo wspólnej pracy autorski i poety. Osiem ostatnich lat życia Czesława Miłosza we wspomnieniach jego osobistej sekretarki. Wydarzenia wielkie, ważne dla światowej literatury i drobiazgi życia codziennego.
W rozmowie Marcinem Wilkiem autorka powiedziała m. in. : Albo odbywał umówiony wywiad, do którego się starannie przygotowywał, zawsze wcześniej, zanim zgodził się na rozmowę, prosił o pytania, robił notatki, przypominał sobie przydatne lektury; potem wywiad autoryzowaliśmy, gotowy tekst rozmowy przesyłałam dziennikarzowi. Po kilku dniach Czesław dzwoni. "Pani Agnieszko, ja się martwię. Na pewno coś powiedziałem za mocno". Czasem mówiłam: "Panie profesorze, ale dlaczego za mocno?! Brzmiało dobrze. Czasem nie należy ważyć tego wszystkiego tak strasznie. Zresztą wszystko było przemyślane". A on: "No, dobra, dobra. I tak będą problemy, zobaczy pani".
"100 wierszy polskich stosownej długości" w wyborze Artura Burszty Biuro Literackie
44 polskich poetów i 100 wierszy stanowiących wybór tego, co najciekawsze w polskiej poezji w ostatnich kilku dekadach. Indywidualne głosy układają się we wspólną, choć niejednolitą opowieść, w której każdy temat wart jest podjęcia – jak w rozmowie przyjaciół, gdy to, co poważne, przeplata się z komizmem, a nawet ze zgrywą. Obszerna, urozmaicona i atrakcyjna w lekturze antologia, którą każdy czytelnik wierszy powinien mieć na swojej półce. (Instytut Książki, Adam Zdrozdowski)
