W dwóch oddziałach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, na Osiedlu Słonecznym 16 oraz w Kamienicy Hippolitów, poznajemy dzieje nowohuckiego teatru, od pierwszych, amatorskich scen z lat 50. XX w., poprzez kilkudziesięcioletni dorobek Teatru Ludowego, aż do czasów współczesnych i teatru Łaźnia Nowa.
Teatr w Nowej Hucie
%gallery_20639%
To jest kolejne ostatnio wydarzenie odsłaniające to niestereotypowe, kulturalne oblicze tej dzielnicy. Tym razem z perspektywy dziejów teatru w tej dzielnicy: począwszy od pierwszych, amatorskich i półamatorskich teatrzyków działających jeszcze w trakcie wznoszenia tej dzielnicy, poprzez Teatr Ludowy, teatr opozycyjny, aż po współczesność z Łaźnią Nową.
Rozwój Teatru Ludowego śledzimy począwszy od nowatorskiej drogi teatralnej jaką wskazała Krystyna Skuszanka z zespołem w latach 1955-1963, a którą kontynuował i rozszerzył Józef Szajna w latach 1963-1966. Ekspozycja odsłania też zapomniane dziś korzenie teatru w Nowej Hucie, realizowanego przez robotników-amatorów jeszcze poza Teatrem Ludowym. Puentą wystawy jest Łaźnia Nowa .
Wystawa prezentowana jest w dwóch oddziałach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa:
Oddział na Os. Słonecznym 16
Dzieje Nowej Huty
(25.10.2013-5.01.2014)
Fenomen teatru robotniczego w socjalistycznym mieście – teatr amatorski„Nurt” - S. Kurczaba, prowokacja A. Ważyka.
Początki Teatru Ludowego z nastawieniem na jego dorobek w latach 1966-2009 ( m.in. czasy dyrektora Jerzego Federowicza w Ludowym i słynne przedstawienie „Romeo i Julia” – początek terapii społecznej przez sztukę w Nowej Hucie – działalność Inki Dowlasz
Wybitni aktorzy, reżyserzy i scenografowie Teatru Ludowego
Teatry amatorskie i półamatorskie, w tym teatr „Widzimisie” działające przy ośrodkach kultury (Zakładowy Dom Kultury Huty im. Lenina)
Teatr opozycyjny przy kościele św. M.M. Kolbego w Mistrzejowicach i MB Królowej Polski w Bieńczycach
Teatr współczesny: upadek Ludowego? nowa jakość w postaci Łaźni Nowej na os. Szkolnym? Rola teatru w nowohuckim społeczeństwie – aktywizacja: Fundacja Teatru Ludowego i aktorzy-amatorzy z NH w Łaźni Nowej itd. Postać i działalność Inki Dowlasz (od 1998) o charakterze edukacyjno-rozwojowym,osadzona w psychologii i antropologii wywiezionej w dużej mierze od Jerzego Grotowskiego)
Kamienica Hipolitów
23.10.2013-05.01.2014
Awangarda lat 50. i początku lat 60. Działalnośc Teatru Ludowego w latach 1955-1963, gdy dyrektorem była Krystyna Skuszanka wraz z mężem Jerzym Krasowskim, a scenografem Józef Szajna. Oglądamy nowatorstwo rozwiązań scenicznych i ich przełomowe znaczenie dla rozwoju teatru. W tych latach realizowano sztuki z bardzo ambitnego repertuaru klasycznego i współczesnego w przestrzeni powstałego robotniczego miasta, do którego zjeżdżali się mieszkańcy krakowskiej starówki i środowisk teatralnych spoza Krakowa.
Wśród wystawianych sztuk znalazły się: Księżniczka Turandot Carlo Gozziego 1956; trzy realizacje z dzieł Wiliama Schakespear’a: Miarka za miarkę (1956), Burza (1959), Wieczór Trzech Króli (1961); inne dzieła klasyki światowej: Oresteja Sofoklesa (1960), Świętoszek Moliera (1962); wielkie dzieła polskiego romantyzmu: Balladynę (1956) i Sen srebrny Salomei (1959) Juliusza Słowackiego, Dziady Adama Mickiewicza (1962); ważne współczesne dzieła napisane na fali Października: "Imiona władzy" Jerzego Broszkiewicza (1957), oraz wyreżyserowane przez Jerzego Krasowskiego "Burzliwego życia Lejzorka Rojtszwańca" według Erenburga (1961) czy "Myszy i ludzie" według powieści Steinbecka (1962).
(WM/mat. prasowe)
Teatr w Nowej Hucie
%gallery_20891%
