W Muzeum Narodowym zobaczymy kilkadziesiąt prac artysty z cyklu "Polska"
Piotr Uklański
Muzeum Narodowe w Krakowie przedstawia cykl ponad pięćdziesięciu najnowszych prac artysty, które łączy jeden temat: Polska.
Piotr Uklański, znany między innymi z takich prac jak Solidarność i Jan Paweł II, od początku swojej drogi twórczej gra z emocjami i kontekstami. – W Muzeum Narodowym w Krakowie proponuję wystawę fotografii, nad którymi rozpocząłem pracę zainspirowany z jednej strony wynikami ostatnich wyborów w Polsce, z drugiej zbliżającą się setną rocznicą odzyskania niepodległości – mówi Piotr Uklański. Zdaniem artysty polskie społeczeństwo znalazło się̨ na rozdrożu i definiuje na nowo własną tożsamość, poszukując odpowiedzi na fundamentalne pytania: Kim są̨ Polacy? Dokąd zmierzamy jako naród? Co kształtuje nasze poczucie tożsamości, historii i zbiorowe cele? To one stanowiły również punkt wyjścia do stworzenia przez Uklańskiego najnowszych fotografii prezentowanych w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Andrzej Betlej, dyrektor MNK, o wystawie: Wystawa fotografii Piotra Uklańskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie odnosi się do sfery kultury wizualnej. Ekspozycja tworzy fascynującą narrację. Fragmentaryczność i „zastygłość” nieruchomych kadrów, balansujących między tradycją a kreacją, tworzą jednocześnie pole do dyskusji. Obrazy dryfują w kierunku symbolu, a zarazem pozwalają poszukiwać kontekstu, opowiadać historię i przede wszystkim stawiać pytania o współczesność.
Piotr Uklański (ur. 1968 w Warszawie) – fotografik, twórca instalacji, wideo i performansów. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku i w Warszawie. W swym dorobku ma m.in. słynną wystawę „Naziści” (2000), pokazywaną w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki, na którą złożyły się fotografie przedstawiające aktorów grających w filmach postaci nazistów. – Zawłaszczone przez Uklańskiego portrety mówiły o tych, których „kochamy nienawidzić” – opowiada Adam Mazur, kurator obecnej wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie. W swojej twórczości Uklański często ironizuje na temat świata sztuki oraz własnej pozycji w instytucjonalnej hierarchii, czego wyrazem stały się głośne prace Galeria Foksal (2002) i GingerAss (2003).
mat. prasowe/jn
