"Gniew dzieci" to gorzka opowieść Piotra Siekluckiego o wykorzystaniu seksualnym dzieci, zamkniętych w katolickim sierocińcu.
Premiera w Teatrze Nowym w Krakowie.
"Gniew dzieci" to gorzka opowieść Piotra Siekluckiego o wykorzystaniu seksualnym dzieci, zamkniętych w katolickim sierocińcu.
W 1212 roku odbyła się jednak z najtragiczniejszych w skutkach krucjata chrześcijaństwa. Z ziemi francuskiej i niemieckiej w celu oswobodzenia chrystusowego grobu z rąk pogańskich w kierunku Jerozolimy ruszyły kilkutysięczne rzesze dzieci. Te z nich, które nie pomarły z głodu, z wycięczenia i chorób dotarły do Genui , gdzie w zdradziecki sposób zostały m.in. przez swoich duchowych przywódców wykorzystane i sprzedane do niewoli.
Jak mówią twórcy spektaklu: "Kościół Katolicki oficjalnie nigdy nie poparł, ani nie potępił wydarzeń roku 1212. Wiele tych dzieci padło ofiarą pedofilii; w czasie nieludzkiej wędrówki były wykorzystywane seksualnie i mordowane. Większość z nich nie wróciła do swoich domów. Do tej pory nie wiadomo, czy był to tylko i wyłącznie spisek fałszywych duchownych i księży, którzy za cel mięli sprzedaż dzieci do niewoli, czy tylko jedno z fałszywych objawień świętych".
Istotne dla scenariusza jest to, że indywidualne historie pojawiających się w nim dzieci są w całości oparte na autentycznych i udokumentowanych wydarzeniach. Również postaci wychowawców sierocińca posiadają swoje autentyczne pierwowzory: Maria Vogel Nowak to Austriaczka, nazistka, która po II wojnie światowej współtworzyła austriacki system sierocińców; opanowana wstrętem do masturbacji, wszczepiała dzieciom wirusa malarii i traktowała je promieniowaniem rentgenowskim z nadzieją na wyleczenie ich z rozpusty. Hans Krenek to austriacki wizytator sierocińców, w II wojnie światowej kwalifikował dzieci do obozów koncentracyjnych, po wojnie prowadził na dzieciach eksperymenty medyczne. Wypowiedzi księży i biskupów, w większości zaczerpnięte zostały z publikowanych w prasie wypowiedzi autentycznych duchownych na temat pedofilii, homoseksualizmu, współczesności. Przytaczane w scenariuszu fakty z życia kościoła zaczerpnięte zostały z historycznych opracowań.
W październiku 2012 minie równe 800 lat od krucjaty dziecięcej.
Tekst i reżyseria Piotr Sieklucki
choreografia: Mikołaj Mikołaczyk, scenografia: Łukasz Błażejewski; produkcja: Marek Kutnik; obsada: KLER: Ewa Pająk, Dariusz Maj, Janusz Marchwiński, DZIECI: Dominika Majewska, Tomasz Adamski, Mateusz Lewandowski
Premiera 5, 6, 7 października
"Gniew dzieci" to gorzka opowieść Piotra Siekluckiego o wykorzystaniu seksualnym dzieci, zamkniętych w katolickim sierocińcu.
W 1212 roku odbyła się jednak z najtragiczniejszych w skutkach krucjata chrześcijaństwa. Z ziemi francuskiej i niemieckiej w celu oswobodzenia chrystusowego grobu z rąk pogańskich w kierunku Jerozolimy ruszyły kilkutysięczne rzesze dzieci. Te z nich, które nie pomarły z głodu, z wycięczenia i chorób dotarły do Genui , gdzie w zdradziecki sposób zostały m.in. przez swoich duchowych przywódców wykorzystane i sprzedane do niewoli.
Jak mówią twórcy spektaklu: "Kościół Katolicki oficjalnie nigdy nie poparł, ani nie potępił wydarzeń roku 1212. Wiele tych dzieci padło ofiarą pedofilii; w czasie nieludzkiej wędrówki były wykorzystywane seksualnie i mordowane. Większość z nich nie wróciła do swoich domów. Do tej pory nie wiadomo, czy był to tylko i wyłącznie spisek fałszywych duchownych i księży, którzy za cel mięli sprzedaż dzieci do niewoli, czy tylko jedno z fałszywych objawień świętych".
Istotne dla scenariusza jest to, że indywidualne historie pojawiających się w nim dzieci są w całości oparte na autentycznych i udokumentowanych wydarzeniach. Również postaci wychowawców sierocińca posiadają swoje autentyczne pierwowzory: Maria Vogel Nowak to Austriaczka, nazistka, która po II wojnie światowej współtworzyła austriacki system sierocińców; opanowana wstrętem do masturbacji, wszczepiała dzieciom wirusa malarii i traktowała je promieniowaniem rentgenowskim z nadzieją na wyleczenie ich z rozpusty. Hans Krenek to austriacki wizytator sierocińców, w II wojnie światowej kwalifikował dzieci do obozów koncentracyjnych, po wojnie prowadził na dzieciach eksperymenty medyczne. Wypowiedzi księży i biskupów, w większości zaczerpnięte zostały z publikowanych w prasie wypowiedzi autentycznych duchownych na temat pedofilii, homoseksualizmu, współczesności. Przytaczane w scenariuszu fakty z życia kościoła zaczerpnięte zostały z historycznych opracowań.
W październiku 2012 minie równe 800 lat od krucjaty dziecięcej.
Tekst i reżyseria Piotr Sieklucki
choreografia: Mikołaj Mikołaczyk, scenografia: Łukasz Błażejewski; produkcja: Marek Kutnik; obsada: KLER: Ewa Pająk, Dariusz Maj, Janusz Marchwiński, DZIECI: Dominika Majewska, Tomasz Adamski, Mateusz Lewandowski
Premiera 5, 6, 7 października
