NOCNE DELIKATESY: Tylko dla dorosłych

Ignacy Karpowicz „Ości” (31 sierpnia)

Doskonale przyjęta powieść jednego z najbardziej cenionych polskich prozaików. Współczesna, aktualna historia, galeria postaci, których losy przeplatają się i zazębiają. Jest przeżywające kryzys małżeństwo, para gejów, drag queen, kobieta religijna, kobieta wyemancypowana, kobieta bezrobotna, kochanka, kochanek i obok żadnego z bohaterów nie przechodzimy obojętnie, każdy przedstawiony jest przez Karpowicza oryginalnie, każdy ma swoją niebanalną historię. Miłość, zazdrość, samotność, bezradność, zależność – różne tytułowe „ości” znajdujemy w prozie Karpowicza.
Jaki pisze w recenzji Sławomir Domański: „ To nie jest książka o poszukiwaniu sensu, raczej o świadomości bezsensu i o nadawaniu temu bezsensowi chwilowej, jakże krótkotrwałej wartości. „
Ta powieść to międzypokoleniowa mieszanka związków, uczuć i relacji. A przy tym duża dawka inteligentnego humoru.

Ta książka została uznana za jedno z ważniejszych literackich wydarzeń, znalazła się w większości zestawień książek, które należy przeczytać.
"Ciemno, prawie noc" to opowieść o dziennikarce udającej się do Wałbrzycha w celu napisania reportażu. W mieście giną małe dzieci, reporterka chce się spotkać i z ich rodzinami i z mieszkańcami zaniedbanych, opuszczonych dzielnic. Wędrujemy z nią po brudnych ulicach, popadających w runę domach, odwiedzamy rodziny żyjące na granicy patologii, lub wręcz patologiczne. Im dalej dociera bohaterka w swoich poszukiwaniach, tym straszniejsza okazuje się prawda.

Śląsk Cieszyński, lata postalinowskie, bogata galeria bohaterów i tematów, nieśpiesznie opowiadana historia. Przenosimy się do małej ojczyzny narratora,do tradycyjnej społeczności ewangelickiej, którą poruszają niecodzienne wydarzenia. . Taka jest najnowsza powieść Jerzego Pilcha.

Izabela Szolc napisała powieść o słynnym kanibalu Karlu Denkem, który na początku XX wieku w Münsterbergu (obecnie Ziębice) na Dolnym Śląsku zwabiał do swego domu włóczęgów, by ich przerobić na peklowane mięso.

To historia rozgrywająca się w 1939 r. w Warszawie tuż po wybuchu drugiej wojny światowej. Jej główny bohater Konstanty Willeman, syn Niemca i Ślązaczki, ukrywa się w stolicy nie chcąc trafić do obozu jenieckiego po kampanii wrześniowej. Przed wojną prowadził tryb życia kobieciarza, uzależnionego od narkotyków bywalca życia artystycznego. Teraz krążąc między domem rodzinnym z żoną i małym dzieckiem a spelunkami i mieszkaniem prostytutki wikła się w skomplikowaną intrygę, a jedną z ważniejszych kierujących nim sił jest tytułowa morfina.

Zbiór opowiadań i miniatur Janusza Majewskiego, pisarza, reżysera, scenarzysty. W ty tomie znalazły się teksty nigdy niepublikowane, takie, które czytelnicy już znają i kilka napisanych teraz, specjalnie do tomu „Ekshibicjonista”. Jak przyznaje pisarz, to właśnie te teksty są najodważniejsze obyczajowo, ale wszystkie 22 teksty traktują o słabościach ludzi, często o erotycznym niespełnieniu, niemocy, czasem o młodzieńczych fascynacjach, bywa że o niespełnionych marzeniach. Tytułowy „Ekshibicjonista” , to krótki tekst napisany w 1996 roku, zabawny obrazek z wnętrza gabinetu prawnika.

Gaja Grzegorzewska pozostaje wierna swojej bohaterce, prywatnej detektywce Julii Dobrowolskiej. Tym razem akcję osadza w Krakowie, mieście w którym mieszka i zna każdy jego kąt. Ale jak sama podkreśla w wywiadach, to nie jest Kraków z widokówek i przewodników. Julia Dobrowolska prowadząc śledztwo w sprawie znikających zwłok musi zapuszczać się w wcale nie pocztówkowe miejsca. Wszystko zaczyna się od Cmentarza Rakowickiego, mamy też Nową Hutę, Dębniki, Bronowice i tereny nad Wisłą.

Jedna z klasycznych powieści Jerzego Pilcha. Humor, groteska, ludowe mądrości i erotyka. Historia małomiasteczkowego donżuana, lekarza weterynarii, do którego niespodziewanie przybywa jedna z jego kochanek.

Nowa książka nagradzanej i wyróżnianej autorki. Bohaterka, tytułowa Hanka, to kobieta czterdziestoletnia, żona, matka. I kryzys wieku średniego, który prowadzi ją do roli kochanki.

To historia romansu gwałtownego, niespodziewanego, totalnego. Równocześnie to opowieść o całym życiu głównej bohaterki, jej dzieciństwie, szkolnych latach, pierwszych miłościach, młodzieńczych doświadczeniach, budowaniu rodziny. Hanka sama opowiada swoja historię, wplatając dygresje, cofając się w czasie.