46 obrazów znanego zakopiańskiego pejzażysty, otrzymanych w darze od siostrzenicy malarza Pani Anny Olszewskiej, po raz pierwszy na wystawie w Zakopanem.
Mówi Anna Wende - Surmiak, dyrektorka Muzeum Tatrzańskiego
"Nie tylko Morskie Oko. Obrazy Stanisława Gałka z daru Anny Olszewskiej".
To wyjątkowy zbiór 46 obrazów ofiarowanych w 2016 roku przez bratanicę artysty Annę Olszewską. Po niezbędnej konserwacji dzieła po raz pierwszy zostają zapreznetowane publicznie na wystawie w Galerii Sztuki XX wieku w willi Oksza
Kolekcja prac Stanisława Gałka w zbiorach Muzeum Tatrzańskiego liczyła dotąd 34 obrazy. Nowy, pierwszy raz prezentowany szerszej publiczności, zbiór jest cennym jej uzupełnieniem reprezentującym pełen przekrój malarskich zainteresowań artysty. Dzięki darowiźnie, oprócz widoków Tatr i Podhala, możemy podziwiać także znacznie rzadsze pejzaże nadmorskie, okolice rodzinnego Szczepanowa i portrety. Podarowane obrazy to w większości olejne szkice na tekturze, które dają unikatową możliwość zapoznania się z warsztatem artysty i doskonale odzwierciedlają jego talent i techniczną biegłość.
Stanisław Gałek urodził się w 1876 roku w Mokrzyskach koło Brzeska. Jako kilkunastoletni chłopiec trafił do Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, gdzie uczył się rzeźby ornamentalnej i figuralnej. Po studiach w Krakowie kontynuował edukację w Monachium i Paryżu, następnie przez cztery lata pracował w Szkole Przemysłu Drzewnego Kołomyi.
Był członkiem pierwszego zarządu powstałego w 1909 roku Towarzystwa "Sztuka Podhalańska", członkiem Związku Zawodowego Artystów Plastyków i jednym z najważniejszych projektantów zakopiańskiej wytwórni "Kilim". Czasem malował swoje rodzinne strony - wiejskie chałupy i pola, zdarzały się też portrety, jednak to pejzaże, przede wszystkim Tatr, były ulubionym tematem obrazów Stanisława Gałka. W swojej książce "Pępek świata. Wspomnienia z Zakopanego" Rafał Malczewski żartował:
"Stanisław Gałek, malarz, odtwórca na płótnie Morskiego Oka w Tatrach. (...) Rano i w południe, nocą, z limbą i bez, na szaro lub granatowo, w groźny czas i łagodny, barankowy".
Podobno pragnienie Gałka do posiadania Morskiego Oka na "artystyczną wyłączność" było tak wielkie, że wystąpił do Związku Plastyków z projektem podziału Tatr na parcele, dzięki czemu konkretny artysta miał uzyskiwać prawo do malowania danego krajobrazu. Według relacji Malczewskiego Gałek oczywiście miał zażądać dla siebie Morskiego Oka.
W 1957 roku Stanisław Gałek został uhonorowany Nagrodą Plastyczną Miasta Zakopanego "za całokształt długoletniej twórczości artystycznej związanej z Podhalem i Zakopanem".
Zmarł w 1961 roku w wieku osiemdziesięciu czterech lat, został pochowany na Starym Cmentarzu w Zakopanem
"Nie tylko Morskie Oko. Obrazy Stanisława Gałka z daru Anny Olszewskiej" - wystawa w Galerii Sztuki XX wieku w willi Oksza , filii Muzeum Tatrzańskiego.
Wernisaż 17 marca o g.18
mat.pras MT/jd
