W czasie przedświątecznego szaleństwa namawiam Państwa do odrobiny buntu. Ale właściwie dlaczego do odrobiny? Zbuntujmy się przeciw robieniu rzeczy, na które nie mamy ochoty i zróbmy coś dla siebie.
Czy naprawdę musimy jeszcze raz wyjść do sklepu, bo zapomnieliśmy o czymś ? To tego czegoś nie będzie. Musimy zarwać noc lepiąc setne uszko do barszczu, albo piekąc trzeci makowiec ? Czy musimy spędzić święta z nudnym wujkiem albo złośliwą ciotką? Czy musimy składać życzenia osobom, które nie są wobec nas w porządku ?
Magia świąt istnieje w książkach i romantycznych komediach, ale trudno ją znaleźć w życiu. Scrooge nie zmieni się w szczodrego i poczciwego staruszka pod wpływem Ducha Świąt Bożego Narodzenia.
Dlatego zróbmy sobie prezent i posłuchajmy muzyki. Sami, albo z tymi, których naprawdę kochamy i z którymi chcemy być. Wszyscy śpiewamy, znaną na całym świecie Cichą noc - ta kolęda ma niespełna 200 lat, ale mamy też naszą, o wiele starszą, bo z XV w. Tekst jest wprawdzie o sto lat późniejszy - to Anioł pasterzom mówił. Pamiętamy teksty tych świątecznych pieśni, ale często nie wiemy, że ich autorami są tak znani Polacy jak Piotr Skarga / W żłobie leży/ , Franciszek Karpiński / Bóg się rodzi/ , czy Teofil Lenartowicz / Mizerna, cicha/ .
Jeśli chcemy posłuchać kolędy w innej wersji, sięgnijmy po Scherzo h- moll Chopina - w jego środkowej części zabrzmi Lulajże Jezuniu. Niezwykle do tych świąt pasuje też muzyka baroku. Np Concerto grosso g-moll Corellego z niezwykłym Largo Pastorale.
No i oczywiście nieśmiertelne Oratorium na Boże Narodzenie Bacha. Słuchać tego dzieła możemy aż do dnia Objawienia Pańskiego, bo każda z 6 kantat, które tworzą to oratorium, przypisana jest kolejnemu świątecznemu dniu. Lipski kantor napisał to dzieło na święta 1734- 35 roku, ale do dziś zachwyca i w niezwykły sposób ozdabia ten czas.
Proponuję Państwu wspomnienie najpiękniejszych świąt - świąt naszego dzieciństwa z baletem Dziadek do orzechów Czajkowskiego.
Przenieśmy się do salonu Radcy, gdzie pod wielką choinką dzieci czekają na prezenty. Tajemniczy przyjaciel domu, pan Drosselmeyer przynosi niepozornego dziadka do orzechów. Nie chce tego prezentu żadne z dzieci. Zachwyca się nim jedynie mała Klara. Jeszcze nie wie, że przytulając brzydką zabawkę rozpocznie wielką, pełną przygód wyprawę w krainę baśni.
Odnajdźmy w sobie tę małą Klarę, która z otwartą z zachwytu buzią stoi pod pachnacą, rozświetloną choinką i marzy o niezwykłych rzeczach. Z muzyką Czajkowskiego nie będzie to trudne. Tego Państwu w te święta życzę.
Beata Penderecka
