Festiwal był pierwszą, wielką manifestacją polskiej woli wstąpienia do Wspólnot Europejskich.
Dwadzieścia lat temu w Krakowie odbył się „Europejski Miesiąc Kultury” – pierwszy, wielki europejski festiwal – zorganizowany po upadku żelaznej kurty ny. W rocznicę tego wydarzenia, potwierdzającego szczególne miejsce Krakowa na kulturalnej mapie Polski, rekomendujemy dokumentalną wystawę, którą można oglądać w gmachu Opery Krakowskiej. Przypomnienie 240 wydarzeń z udziałem wybitnych artystów, a także niezwykłej atmosfery, jaką czuło się wówczas w Krakowie, to dobry powód do refleksji nad zmianami, jakie przez 20 lat zaszły w kulturze polskiej.
W ramach festiwalu po raz pierwszy w Polsce zaprezentowano dzieła Gustawa Klimta, pokazano krakowskiej publiczności grafiki Georga Grosza, plakaty Alfonsa Muchy, ryciny Francisca Goyi, sprowadzono zza oceanu obraz „Grupa Laokoona” El Greca. Gośćmi festiwalu byli światowej sławy artyści, wśród nich m.in. Witold Lutosławski, Peter Brook, Chick Corea, Adam Makowicz, Sławomir Mrożek.
Europejski Miesiąc Kultury – Kraków 1992:
- 240 wydarzeń kulturalnych, podzielonych na takie kategorie jak muzyka, teatr, plastyka, film, imprezy plenerowe (w tym prezentacje tak kultury wysokiej, jak i ogólnodostępnych wydarzeń plenerowych)
- 8 tysięcy wykonawców z 22 państw europejskich, a także Japonii, USA i Izraela
- 25% wykonawców z zagranicy
Prof. Jacek Purchla, główny koordynator EMK wspomina:
Celami krakowskiego EMK, co brzmi dziś dość egzotycznie, było po pierwsze wyjście z izolacji i potrzeba otwarcia. Marketing miejsca, które nie było wówczas dobrze rozpoznawalne i pozytywnie kojarzone. Budowanie marki. Ale też odkrywanie sąsiadów i swoisty europejski networking oraz przełamanie „głodu” wielkiej kreacji artystycznej. Naszą intencją było również zweryfikowanie wówczas tylko hipotezy, a dziś już prawdy oczywistej, że Kraków jest naturalną scenografią dla przemysłu festiwalowego. Chcieliśmy wtedy udowodnić, że budowanie przemysłów czasu wolnego, przemysłów kultury czy przemysłu festiwalowego jest przyszłością miasta, które na początku lat 90. XX w. wchodziło dopiero w okres transformacji, a którego 50% PKB wytwarzała Huta im. Lenina. Herito nr 5 (4/2011)
Wystawa czynna w Operze Krakowskiej do 5 lipca.
W ramach festiwalu po raz pierwszy w Polsce zaprezentowano dzieła Gustawa Klimta, pokazano krakowskiej publiczności grafiki Georga Grosza, plakaty Alfonsa Muchy, ryciny Francisca Goyi, sprowadzono zza oceanu obraz „Grupa Laokoona” El Greca. Gośćmi festiwalu byli światowej sławy artyści, wśród nich m.in. Witold Lutosławski, Peter Brook, Chick Corea, Adam Makowicz, Sławomir Mrożek.
Europejski Miesiąc Kultury – Kraków 1992:
- 240 wydarzeń kulturalnych, podzielonych na takie kategorie jak muzyka, teatr, plastyka, film, imprezy plenerowe (w tym prezentacje tak kultury wysokiej, jak i ogólnodostępnych wydarzeń plenerowych)
- 8 tysięcy wykonawców z 22 państw europejskich, a także Japonii, USA i Izraela
- 25% wykonawców z zagranicy
Prof. Jacek Purchla, główny koordynator EMK wspomina:
Celami krakowskiego EMK, co brzmi dziś dość egzotycznie, było po pierwsze wyjście z izolacji i potrzeba otwarcia. Marketing miejsca, które nie było wówczas dobrze rozpoznawalne i pozytywnie kojarzone. Budowanie marki. Ale też odkrywanie sąsiadów i swoisty europejski networking oraz przełamanie „głodu” wielkiej kreacji artystycznej. Naszą intencją było również zweryfikowanie wówczas tylko hipotezy, a dziś już prawdy oczywistej, że Kraków jest naturalną scenografią dla przemysłu festiwalowego. Chcieliśmy wtedy udowodnić, że budowanie przemysłów czasu wolnego, przemysłów kultury czy przemysłu festiwalowego jest przyszłością miasta, które na początku lat 90. XX w. wchodziło dopiero w okres transformacji, a którego 50% PKB wytwarzała Huta im. Lenina. Herito nr 5 (4/2011)
Wystawa czynna w Operze Krakowskiej do 5 lipca.
