W najbliższy wtorek wielkie święto Muzeum Archeologicznego w Krakowie. Instytucja, powstała w 1850 r. jako Muzeum Starożytności Krajowych, świętować będzie swoje 170-lecie. Do dzisiaj jest nie tylko najstarszą tego typu placówką specjalistyczną w Polsce, ale też jedną z największych w naszej części Europy.
Akt założycielski muzeum nosi datę 18 lutego. Założyła je grupa osób z Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, skupiona w Oddziale Sztuk i Archeologii. Wśród Ojców-Założycieli należy wymienić cztery nazwiska: Karol Kremer, Józef Muczkowski, Wincenty Pol i Teofil Żebrawski. Zgodnie z intencją Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, w ramach którego początkowo działało muzeum, miało być ono skarbnicą pamiątek narodowych. W ówczesnych warunkach, przy braku niepodległości, istotny był patriotyczny i polityczny aspekt kolekcjonowania zabytków ważnych dla historii narodu.
Do Krakowa zaczęły napływać zabytki z ziem dawnej Rzeczypospolitej. Dlatego w zbiorach Muzeum, oprócz wielkiej liczby eksponatów z terenu Polski, zgromadzono duże i wartościowe kolekcje z terenów obecnej Litwy, Białorusi i Ukrainy. Znacząca jest również kolekcja egipska, której ozdobą są oryginalne mumie oraz unikatowy zbiór zabytków peruwiańskich. W 1851 r. do muzeum przywieziono słynny posąg tzw. Światowida ze Zbrucza. Kilka lat później, w pałacu Lubomirskich przy ul. Św. Jana 15, otwarto pierwszą w Krakowie „Wystawę starożytności i zabytków sztuki” (1858-1859).
Pierwszą siedzibą muzeum była Biblioteka Jagiellońska przy ul. św. Anny 8. Od 1864 r. mieściło się w gmachu przy ul. Sławkowskiej 17 (i od Jana 22). Sto lat później siedzibą placówki stał się zespół poklasztornych i powięziennych budynków przy ul. Senackiej. W dniu 17 czerwca 1966 r. w nowym gmachu została otwarta wystawa „Starożytność i średniowiecze Małopolski”.
Niegdyś Muzeum było przeznaczone prawie wyłącznie dla specjalistów. W okresie międzywojennym było otwarte dla publiczności jedynie przez dwie piątkowe godziny. Dzisiejsze Muzeum w niczym nie przypomina dawnej instytucji. Naszą misją jest pośredniczenie między dawnymi społecznościami a współczesnym człowiekiem. Służą jej realizowane projekty. Prowadzimy wykopaliska w Egipcie i w naszym regionie, m.in. w jaskini Ciemnej w Ojcowie. Realizujemy projekty naukowe, których efektem są kolejne pozycje książkowe. Organizujemy ciekawe wystawy – ostatnia „Pompeje. Życie i śmierć w cieniu Wezuwiusza”, z oryginalnymi zabytkami, stała się ważnym wydarzeniem w bogatym życiu kulturalnym Krakowa. Unikatowe projekty, np. „Archeologiczny Atlas Małopolski”, pozwolą już niedługo zapoznać się z bogatym dziedzictwem prahistorycznym regionu na ekranie smartfona. Bogaty jest program edukacyjny, dla dzieci, rodzin i seniorów.
Ale muzeum to coś więcej niż depozytariusz prahistorycznego dziedzictwa człowieka i świadek działalności wielu pokoleń archeologów i pasjonatów. To przede wszystkim miejsce opowiadania ciekawych historii z bardzo odległych czasów.
materiały prasowe
