Historia ochrony przyrody na tym terenie sięga 1933 r., gdy uchwałą walnego zgromadzenia Polskiej Akademii Nauk został utworzony "Rezerwat na Babiej Górze" obejmujący obszar liczący 650 ha. W roku 1977 Babiogórski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za jeden ze światowych parków biosfery. Występuje tu jedyne w Beskidach piętro halne i lasy o charakterze pierwotnym. Tylko tu spotkać można roślinę rogownicę alpejską oraz gatunki rzadkie i zagrożone wyginięciem (tojad morawski, tocja karpacka). Na terenie BgPN znajduje się aż 18 siedlisk przyrodniczych uznanych za cenne w skali całej Europy.