Kolej linowo-terenową na Górę Parkową w Krynicy Zdroju uruchomiono 8 grudnia 1937 r. Realizacja krynickiej inwestycji kosztowała 625 tys. ówczesnych złotych, a bilet dla jednego pasażera można było kupić za 80 gr. W ciągu pierwszych 10 dni od otwarcia z nowej atrakcji skorzystało prawie 3,5 tys. osób, a w ciągu roku wagonem na szczyt Góry Parkowej wjechało już ponad 145 tys. turystów. Stacja dolna kolei znajdowała się w pobliżu dawnego toru saneczkowego, a górna na szczycie Góry Parkowej, na wysokości 741 m n.p.m. Dwa wagoniki, mijające się pośrodku, trasę o długości 645 metrów pokonują w niecałe trzy minuty. Podróż przebiega przez malowniczy Park Zdrojowy, założony w 1810 r., który do dziś zachował pierwotny układ ścieżek. Na jego terenie znajdują się unikatowe gatunki roślin i drzew sprowadzone z całego świata. Góra Parkowa była dodatkową atrakcją dla kuracjuszy wypoczywających w Krynicy Zdroju, ale również popularnym ośrodkiem sportów zimowych. Na górnej stacji znajdowały się kawiarnia, taras z widokiem na panoramę krynicką i aż trzy trasy narciarskie o długości ok. 800 metrów. Właśnie w tym miejscu w 1924 r. zorganizowano V Narciarskie Mistrzostwa Polski. Do dyspozycji fanów mocniejszych wrażeń był tor saneczkowy o długości 1609 metrów, na którym można było rozpędzić się aż do 80 km/h. Na Górze Parkowej dalej istnieje również restauracja, w której przed wojną odbywały się słynne na całą Krynicę dancingi.