Kwitnące nawłocie i wrzosy, słońce zmienia barwę światła – to znaki, że jesień zbliża się wielkimi krokami czy tego chcemy czy nie. Polany lasów sosnowych porośnięte kwitnącymi wrzosami to jeden z piękniejszych obrazków jesiennych, dla których jestem w stanie zaakceptować tą porę roku. Namiastkę tego co w naturze, można mieć i we własnym ogrodzie. Wrzosowisko wcale nie musi być duże, wystarczy wydzielić na rabacie niewielki fragment i posadzić na nim kilka lub kilkanaście wrzosów, choć oczywiście rozległe rabaty wrzosowiskowe wyglądają jeszcze piękniej.
Wrzosy uwielbiają słońce, dlatego też koniecznie trzeba unikać sadzenia ich w półcieniu i cieniu. Najlepiej sadzić je w grupach, w odległości 20-30 cm od siebie, czyli około 10-15 krzewinek na m2. Rośliny sadzimy tak głęboko, by dolne gałązki dotykały ziemi. Wrzosy uprawiane w pojemnikach możemy przesadzać do ogrodu przez cały sezon, jednak najlepiej robić to od końca sierpnia i we wrześniu, gdy kwitną i widać je w całej okazałości.
Wrzosy posadzone w zwykłej ogrodowej, ciężkiej ziemi nie przyjmą się i przestaną rosnąć. Musimy zapewnić im odpowiednie podłoże, które powinno być przepuszczalne i kwaśne (pH 3,5 – 5). Najlepiej dodać do ziemi ogrodowej kwaśnego torfu i przekompostowanej kory sosnowej. Odczyn pH podłoża należy kontrolować wielokrotnie podczas wegetacji roślin. Po posadzeniu rośliny obficie podlewamy, a ziemię wokół nich ściółkujemy kilkucentymetrową warstwą rozdrobnionej kory sosnowej. Kora przeciwdziała nadmiernemu parowaniu wody, ogranicza wzrost chwastów i zabezpiecza system korzeniowy przed przemarzaniem. Krzewinki nie lubią zbyt mokrego i zbitego podłoża, dlatego też na glebach ciężkich, gliniastych należy wykonać drenaż z grubego żwiru, a do samej ziemi dodać jeszcze piasku.
Wrzosy nie lubią częstego podlewania, należy podlewać je rzadziej, ale obficie. Są bardzo wrażliwe na przesuszenie, jak również na przelanie, dlatego też utrzymanie stałej i równomiernej wilgotności podłoża jest bardzo ważne. W okresach suszy nie można o nich zapomnieć, gdyż mają płytki system korzeniowy i łatwo mogą uschnąć. Należy unikać zraszania roślin, gdyż wrzosy mogą wtedy chorować z powodu grzybów, głównie szarej pleśni. Dobrym pomysłem jest założenie linii kroplujących na rabatach z wrzosami – podlewane są wtedy dokładnie tam, gdzie wody trzeba najbardziej czyli wprost do podłoża. Warto regularnie zwalczać chwasty, aby nie zabierały wrzosom wody.
Mimo, że wrzosy w warunkach naturalnych rosną na mało zasobnych glebach to w ogrodzie nie można zapomnieć o ich nawożeniu. W sprzedaży dostępne są specjalne nawozy do wrzosów, ale można również wykorzystywać nawozy do różaneczników lub iglaków. Najlepsze efekty dają nawozy otoczkowane o spowolnionym działaniu, które stopniowo przenikają do gleby. Można stosować również nawozy płynne lub granulowane, ale w niewielkich ilościach, czyli w najniższej dawce podanej przez producenta na opakowaniu i nie częściej niż 2-3 razy w sezonie. Warto stosować nawozy, które oprócz dostarczania niezbędnych pierwiastków mają także właściwości zakwaszające glebę.
Wrzosy powinny być co roku przycinane – zabieg ten jest niezbędny, aby prawidłowo rosły w zwartych kępach i obficie kwitły. Przekwitnięte kwiatostany i nieprzycięte pędy to doskonała ochrona rośliny przed mrozem, dlatego wrzosy przycina się dopiero wczesną wiosną następnego roku (na przełomie marca i kwietnia). Pędy odcina się poniżej miejsca, z którego wyrastały kwiaty. Po cięciu szybko wybijają nowe przyrosty, a rośliny lepiej się zagęszczają.
Mimo, że wrzosy są odporne na mróz, należy je zabezpieczyć na zimę. Po pierwszych przymrozkach należy okryć wrzosy (całą rabatę) białą agrowłókniną lub specjalnymi siatkami cieniówkami. Nie należy stosować folii, liści ani słomy, gdyż powodują one gnicie wrzosów. Najgroźniejsze dla wrzosów są zimne wiatry oraz okres wczesnowiosenny, gdy zaczyna operować mocne słońce, a ziemia jest jeszcze zmarznięta.
Wrzosy są roślinami krótkowiecznymi. Co prawda na naturalnych wrzosowiskach rosną nawet 20 lat, jednak w ogrodach żyją znacznie krócej, dlatego na wrzosowisku warto posadzić również inne rośliny wymagające podobnych warunków, takie jak azalie, dabecje, golterie, kalmie, wrzośce. Wrzosy będą ładnie wyglądać na tle traw ozdobnych, brzóz czy jałowców.
Na prawidłowy wzrost wrzosów bardzo korzystnie wpływa zjawisko mikoryzy - wzajemnie korzystne współżycie roślin i specyficznych grzybów symbiotycznych, wchodzących w symbiozę z korzeniami rośliny pomagając jej w adsorpcji odpowiednich składników pokarmowych z podłoża. Szczepionka mikoryzowa to nic innego jak strzępki grzybni, które naturalnie występują na glebach kwaśnych (torfowiskach). Dodawanie takich szczepionek jest łatwe, a efekt wzmocnienia roślin zauważalny szybko.
(Anna Łoś/ko)
Galeria zdjęć
