Fragmenty tekstu "Dzienniczka" św. Faustyny Kowalskiej usłyszymy na antenie Radia Kraków już podczas Świąt Wielkanocnych.
To nie pierwsze spotkanie aktorki Narodowego Starego Teatru z tekstem polskiej świętej. W 1994 roku Dorota Segda zagrała postać siostry Faustyny Kowalskiej w głośnym, biograficznym filmie "Faustyna" w reżyserii Jerzego Łukasiewicza.
- Potem czytałam ten tekst w wielu miejscach w Polsce - mówi aktorka. To niezwykłe przeżycie. "Dzienniczek" to tekst mający wszelkie znamiona matafizyczności: jest prosty, ale jednocześnie ma w sobie wielkiego ducha. Ta fascynujące zadanie dla aktorki.
Siostra Faustyna pisała "Dzienniczek" w Wilnie i Krakowie na polecenie, jak mówi tekst, Jezusa, potwierdzone przez jej spowiedników: bł. ks. Michała Sopoćkę i o. Józefa Andrasza SJ. Pierwsza notatka pochodzi z lipca 1934 roku, ostatnia datowana – z czerwca 1938 roku. Całe dzieło składa się z 6 zeszytów o różnej objętości oraz zeszytu zatytułowanego Moje przygotowanie do Komunii św.. Rękopis nie ma żadnych poprawek ani skreśleń, jedynie ołówkiem zostały podkreślone słowa Jezusa, co w wydaniach książkowych zostało zaznaczone tłustym drukiem lub kursywą.
Autograf "Dzienniczka" przechowywany jest w klasztorze Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Łagiewnikach w Krakowie.
Pierwsza krytyczna edycja całego Dzienniczka została przygotowana dla potrzeb procesu beatyfikacyjnego Faustyny i wydana w Rzymie w 1981 roku w 50. rocznicę pierwszego objawienia obrazu Jezusa Miłosiernego (22 lutego 1931), które rozpoczynało prorocką misję Apostołki Bożego Miłosierdzia.
jn/wikipedia