Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

" Znów wędrujemy ciepłym krajem, malachitową łąką morza"

Koniec wakacji, to tradycyjnie już wysyp doniesień o bankrutujących biurach podróży i skandalicznych zachowaniach rodaków w zagranicznych kurortach. Dlatego najlepiej omijać szerokim łukiem zorganizowane wycieczki i pobyty.

" Znów wędrujemy ciepłym krajem, malachitową łąką morza"
fot: z archiwum Beaty Pendereckiej

Widok plaży w sezonie kojarzył mi się zawsze z Bitwą pod Grunwaldem Matejki, lub Sądem Ostatecznym Boscha. Nigdy nie mogłam zrozumieć , jak można odpocząć w takich warunkach. Nie mogę też zrozumieć ludzi, którzy jadą na dwa tygodnie do hotelu z basenem i siedzą w tłumie innych ludzi, ani takich, którzy wybierają objazdowe wycieczki, spędzając większość czasu w autokarze.
Dlatego na wakacyjne wyprawy zawsze wybierałam wrzesień, kiedy upały na południu Europy już tak nie dokuczają i tłumy są mniejsze. Można w spokoju zwiedzać galerie / malarstwa oczywiście, nie handlowe/, zachwycać się zabytkami i przyrodą i - jak pisał Baczyński : wędrować malachitową łąką morza.

Zawsze uwielbiałam podróże " z kluczem" - np po Francji śladami katarów. Nie zapomnę momentu, w którym minęliśmy zakręt i nagle, w promieniach zachodzącego słońca, zobaczyliśmy Carcassonne. Krzyknęliśmy równocześnie: O, Boże ! - bo faktycznie trudno uwierzyć, że to cudo stworzyła ludzka ręka, podobnie jak trudno uwierzyć, że wiele średniowiecznych katedr mogło powstać bez wyższej ingerencji...

Innym razem, wędrując z " Barbarzyńcą w ogrodzie" Herberta w walizce, trafiliśmy do Orvieto. " Nad wszystkim góruje Il Duomo jak podniesiona ręka proroka {...} W miodowym powietrzu Orvieto śpi spokojnie jak jaszczurka" - pisał niezrównany Herbert. A gdy minie się katedrę i dojdzie do muru, okalającego wzgórze, nagle przed oczami ukazuje się widok, jak z tła obrazów cinquecento - zachwycający krajobraz Umbrii. Całe piękno tego krajobrazu zawarte jest w butelce białego wina o tej samej nazwie, co miasto - Orvieto.

Pisać o moich podróżach mogłabym godzinami, ale ponieważ Herbertowi trudno dorównać, więc na tym poprzestanę i znikam na dwa tygodnie. Do przeczytania....
 

p.s.

...a na zdjęciu patrzę sobie na Dubrownik. Też niezapomniane miejsce.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki