Zbliżają się święta i tradycyjnie wraca temat karpia. Nie chodzi jednak o przepisy na wigilijne potrawy, ale o bestialskie traktowanie tych ryb. Czasy się zmieniają, ale obserwując to, co dzieje się w sklepach, trudno uwierzyć, że żyjemy w cywilizowanym kraju w centrum Europy, w XXI wieku.
Jak co roku, poruszyliśmy ten temat na naszej antenie.
Ryby głosu nie mają. Ktoś je usłyszy?
Cieszy to, że coraz więcej sklepów przyłącza się do akcji "Żywcem nas nie weźmiecie" i przestaje sprzedawać żywe ryby. Martwi mentalność wielu osób, które mówią - czego można posłuchać w materiale naszego reportera - że cierpienie zwierząt ich nie interesuje, bo to tradycja. Co jest tradycją? Dręczenie ryb jest tradycją?
W okresie PRL karpie zdobywało się z trudem, stojąc w długich kolejkach, często po odstaniu kilku czasem godzin, odchodziło się z kwitkiem. Nikt wówczas nie zwracał uwagi na dobrostan zwierząt. Jak je traktowano można zobaczyć w dzienniku z tamtych lat - rzucane na wagę jak przedmiot i zawijane w gazetę.
Każdemu kto żył w tamtych czasach trudno jednak uwierzyć w tę telewizyjną propagandę - towaru w sklepach nie było, ekspedientki i klientki prosto od fryzjera, mówiące o dobrym zaopatrzeniu,wówczas irytowały, dziś śmieszą. Czasy się zmieniły, zmieniło się zaopatrzenie, nie zmieniła się mentalność. Duszące się w baliach bez tlenu ryby, stłoczone, poranione, wrzucane później do reklamówek i zdychające w męczarniach, to widok "normalny" przed świętami.
Dla kogo i jaką tradycją jest patrzenie na cierpienie tych zwierząt, niesienie ich w reklamówce, wrzucanie do wanny i własnoręczne mordowanie? Komu to może sprawiać przyjemność? Nie mówiąc już o tym, że mięso męczonych zwierząt jest po prostu niesmaczne. Czy nie lepiej kupić karpia w dzwonkach - takiego ze sprawdzonych hodowli, zabijanego w możliwie humanitarny sposób zaraz po wyłowieniu z wody? Chociaż i w takim wypadku przyzwyczajenia wyniesione z czasów komuny, dają o sobie znać...
Czym jest polska tradycja, chyba wszyscy wiemy i nie jest to z pewnością duszenie karpi w reklamówkach.
Tradycją angielskiego dworu jest na przykład przedświąteczne polowanie na lisa. I co? I książę Harry właśnie z niego zrezygnował, żeby nie sprawiać przykrości swojej żonie, która jest znaną obrończynią praw zwierząt.
Naprawianie świata zacznijmy od siebie a przyzwyczajeń, często idiotycznych i złych, nie nazywajmy tradycją.