Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Tamten czerwiec

Nikt kto nie przeżył 4 czerwca 1989 roku, nie zrozumie radości, która temu dniu towarzyszyła. A przecież tamte wybory były tylko częściowo wolne.

Tamten czerwiec
fot: Beata Penderecka

Poprzednie wybory czasów PRLu były kpiną z demokracji, podobnie jak kpiną z demokracji był ówczesny sejm.

Na pierwsze wybory po osiągnięciu przeze mnie pełnoletności poszłam po to, żeby przekreślić całą listę i napisać: Precz z komuną ! Taka manifestacja nie miała jednak żadnego sensu, bo wiedziałam o niej tylko ja i komisja w lokalu wyborczym, więc na kolejne wybory już nie chodziłam. Oczywiście oficjalna frekwencja wynosiła 98,9% uprawnionych, ale miało to tyle wspólnego z rzeczywistością, co idiotyzmy wygłaszane straszliwą polszczyzną przez partyjnych kacyków. Prawdziwą frekwencję sprawdziliśmy licząc wchodzących do lokali w kilkunastu miejscach w centrum Krakowa. Była kilkunastoprocentowa.

Kolejną kpiną z ludzi było referendum z listopada 1987 roku, w którym zadano obywatelom dwa pytania:
1. Czy jesteś za pełną realizacją przedstawionego Sejmowi programu radykalnego uzdrowienia gospodarki, zmierzającego do wyraźnego poprawienia warunków życia, wiedząc, że wymaga to przejścia przez trudny dwu-trzyletni okres szybkich zmian?
1. Czy opowiadasz się za polskim modelem głębokiej demokratyzacji zycia politycznego, której celem jest umocnienie samorządności, rozszerzenie praw obywateli i zwiększenie ich uczestnictwa w rządzeniu krajem?

Oczywiście nikt przy zdrowych zmysłach nie wierzył, że może się cokolwiek zmienić na lepsze. Opozycja wezwała do bojkotu referendum. Tym razem przy wynikach widocznie majstrowano mniej, niż poprzednio, bo z powodu za niskiej frekwencji - jak stwierdziła Centralna Komisja - " wynik referendum nie jest rozstrzygający".

W dniach poprzedzających głosowanie, razem z moim chłopakiem, skutecznie wyczyściliśmy całą dzielnicę z ogłoszeń o referendum i następnie wytapetowaliśmy nimi - od podłogi do sufitu - ubikację w naszym mieszkaniu. Każdy, kto odwiedzał nas po raz pierwszy i wchodził do tego przybytku, dostawał ataku śmiechu.

Kończył się listopad 87r, komuna powoli zdychała, do czerwcowych wyborów zostało półtora roku...


A na zdjęciu kartki na mięso - jak widać z dwóch miesięcy po wyborach, już ostatnie kartki, bo sklepy zapełniły się, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki