Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy

Każdemu kto teraz mówi, że świat się kończy i nic już nigdy nie będzie takie samo, powtarzam - nic nigdy nie jest takie samo jak było, a świat się nie kończy.

Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy
fot: Pixabay

Ludzie chorują, umierają, tracą pracę, z ulic znikają sklepy, niektórzy zamknięci w ciasnych mieszkaniach zastanawiają się, czy za chwilę nie oszaleją. Jest ostatnia okazja, by zapytać ostatnich pamiętających czym jest koniec świata i piekło. Zapytać tych, którzy przeżyli obozy zagłady, sowieckie łagry, masakrę na Wołyniu - tych, którzy wydostali się z powstańczych kanałów, wrócili z wywózki do Kazachstanu. I nie mówicie, że to, co nas teraz spotyka jest końcem świata, bo nie jest.

Potraktujmy to jako nadzieję i czas nad zastanowieniem się nad sensem tego co i dla kogo robimy. Wszystko wokół straciło swój szalony pęd. Mamy czas, by posłuchać śpiewu ptaków w opustoszałym mieście, by przyjrzeć się fiołkowi, schowanemu w żywopłocie, odprowadzić palcem biedronkę, wędrującą po drugiej stronie szyby, zobaczyć wreszcie rozgwieżdżone niebo nad ulicami, na których zgasły latarnie.

Z zachwytem oglądamy zwierzęta, którym przestał przeszkadzać człowiek - leżące na pustej drodze stado lwów, sarny wchodzące do miast, żubry wędrujące w miejsca, których bały się wcześniej odwiedzić. Na zdjęciach satelitarnych widzimy niebo bez latających we wszystkie strony samolotów i słoneczne światło nieprzesłonięte dymami z fabrycznych kominów. Nie zapomnijmy tego widoku, kiedy świat znowu ruszy w szalonym pędzie.

Mamy czas, żeby posłuchać drugiego człowieka, żeby pochylić się nad jego cierpieniem, samotnością i nie zapominajmy o tym, kiedy wszystko wróci do normy, choć wypada zapytać - co tak naprawdę jest normą? Spróbujmy znaleźć w sobie to dziecko sprzed lat, z jego wiarą, nadzieją i miłością. Jeszcze nie jest za późno.

"Zamiast tępić zło, lepiej szerzyć dobro" - powiedział Mały Książę.

"– A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy?
– Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika."

"Mój Boże, jakie wszystko jest dzisiaj dziwne. A wczoraj jeszcze żyło się zupełnie normalnie. Czy aby nocą nie zmieniono mnie w kogoś innego? Bo, prawdę mówiąc, czuję się jakoś inaczej. Ale jeśli nie jestem sobą, to w takim razie kim jestem?" - dodała Alicja.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki