Przecież synoptycy zapowiadali, że nagle się ochłodzi, że będzie padać, że jesień zacznie się nie tylko w kalendarzu, ale i za oknem, a jednak żal...
Jeszcze piątek był taki upalny, taki słoneczny, taki jak w środku lata. Jeszcze w zielonej trawie pełno stokrotek i mleczy - jak na wiosnę, jeszcze kasztanowce, broniące się przed kasztanowcowiaczkiem, pokryte jasnozielonymi, majowymi liśćmi i białymi kwiatami...
Aż tu nagle...jesień. Czy przyszła z pierwszym chłodnym wieczorem, pierwszym mglistym porankiem, pierwszym kolorowym liściem, który sfrunął nam do stóp? Przyszła i już.
Trudno, nic na to nie poradzimy - cieszmy się każdym ciepłym i słonecznym dniem, owocami i kwiatami jesieni.
A jeśli ktoś powie, że mu szkoda lata?
Niech mówią "głupi" o mnie,
A mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno,
A jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce,
Naprawdę żal...
Ach, więc to tak –
ach, więc to tak –
znienacka, cicho, raptem
odleciał ptak
i to był znak,
że czas się żegnać z latem.
Zabieramy więc ulubionego misia i odchodzimy, żeby usiąść gdzieś z filiżanką gorącej herbaty i książką...