Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Park&run...away

W ostatnich dniach, niezauważona przemknęła informacja, że w komendach wojewódzkich policji działają skrzynki mailowe "Stop agresji drogowej", na które można wysyłać filmy z nagranym zachowaniem kierowców.

Park&run...away
fot: Pixabay

Policjanci twierdzą, że w przypadkach zachowań chuligańskich, posypią się wnioski o przebadanie psychiatryczne kierowców. A co w przypadku zachowań bezczelnych lub skrajnie bezmyślnych? Oto dwa przykłady z ostatniego tygodnia...

Wychodzę do pracy. Po drodze do samochodu wyrzucam jeszcze śmieci, nagle słyszę charakterystyczny huk. Wyskakuję zza obramowania śmietnika i widzę pana, który wyjeżdżając z parkingu przerysował stojący tam samochód, wyjrzał przez okno, żeby sprawdzić skalę zniszczeń i najwyraźniej zamierza się cichcem oddalić. Staję przed maską jego samochodu i grzecznie pytam:

- Chyba ma pan zamiar zostawić namiary na siebie? -

- A co, to pani samochód? -

- Nie, nie mój, ale jakie to ma znaczenie. Po pierwsze zniszczył pan cudzy samochód i zamierzał pan uciec z miejsca zdarzenia, po drugie zignorował pan znak B-39, czyli zakaz parkowania na drodze wewnętrznej w strefie płatnego parkowania dla osób, które nie są mieszkańcami, posiadającymi opłacony identyfikator strefy, po trzecie: jeśli wjechał pan tu z lewej strony, to złamał pan zakaz wjazdu i pojechał pod prąd, a jeśli z prawej, to zignorował pan nakaz jazdy prosto z wyłączeniem mieszkańców tego osiedla.-

- A gdzie miałem zaparkować, jak tu wszystko zajęte? -

- To nie mój problem, ale wytłumaczę panu, że właśnie dlatego, że wszystko zajęte, wprowadzono w centrum strefę płatnego parkowania, a po przeciwnej stronie ulicy ma pan wielopoziomowy parking galerii handlowej, gdzie przez 2 godziny może pan parkować za darmo. -

- Nie będę tu wykładów wysłuchiwał - wrzeszczy pan i ostro rusza z miejsca.

Zdążyłam uskoczyć, nie zdążyłam zrobić zdjęcia, zdążyłam zapamiętać numer rejetracyjny. Zapisuję go i z numerem mojego telefonu, informując, że byłam świadkiem, wkładam kartkę za wycieraczkę uszkodzonego samochodu.

A oto druga historia. Leniwe popołudnie w Niedzielę Wielkanocną. Jesteśmy w newsroomie z kolegą tylko we dwójkę. Okna wychodzą na skrzyżowanie al. Słowackiego z Łobzowską. To skrzyżowanie cudów. Nie ma dnia, żeby nie doszło tam do kolizji, czy wypadku. Kiedyś, na tablicy zapisywaliśmy je, ale było tego tak dużo, że zrezygnowaliśmy. Tego dnia piszę tekst na stronę, kolega zszedł na parter, żeby zapalić papierosa i to on widział wszystko dokładnie, ja poderwałam się z miejsca, gdy ulica zatrzęsła się od huku, jakby bomba wybuchła.

Co się stało? Od Kazimierza Wielkiego, pasami do skrętu w lewo, jadą dwa samochody. Zmienia się światło. Ten z lewego pasa zatrzymuje się na przełączce alei, ten z prawego się spieszy, dodaje gazu i wali z całym impetem w samochód, który jedzie prawidłowo, na zielonym świetle, od ul. Łobzowskiej na wprost. Samochód, który spowodował wypadek, wylatuje w powietrze i spada na trawnik na pasie zieleni między nitkami al. Słowackiego. Cudem nikogo nie ma na chodniku, cudem omija drzewo, zatrzymuje się kilkanaście centymetrów od niego. Uderzony samochód jest na szczęście duży i ciężki, został uderzony z przodu, bokiem tamtego. Wygląda to bardzo groźnie, ludzie z przejeżdżających samochodów zatrzymują się, biegną na pomoc, na skrzyżowaniu robi się kompletny chaos.

Z samochodu coś zaczyna wyciekać, robi się zwarcie, zaczyna się dymić. Strażacy zjawiają się po kilku minutach i - fantastyczni jak zwykle - błyskawicznie opanowują sytuację, pogotowie zabiera młodą kobiete z małym dzieckiem, pozostali pasażerowie samochodu są roztrzęsieni, wyciągają z samochodu psa. Schodzę do nich, żeby zgłosić siebie i kolegę jako świadków, bo kierowcy innych samochodów, którzy wypadek widzieli, odjechali. Pytam, czy możemy jeszcze w czymś pomóc. Na szczęście wszyscy mieli zapięte pasy, dziecko było w atestowanym foteliku, pies także był w specjalnych szelkach i przypięty pasem. Dopiero w takim momencie widać jakie to ważne, ale cała rodzina ma i tak kompletnie zniszczone święta przez bezmyślność i brawurę jednego człowieka.

A gdzie wspólny mianownik tych dwóch, różnych przecież zdarzeń? Zarówno właścicielka samochodu rozbitego na parkingu, jak i poszkodowani w wypadku, byli niezmiernie zdziwieni, że zainteresowałam się "cudzym nieszczęściem" i zaoferowałam pomoc, zamiast odwrócić się i odejść. Coś, co kiedyś było czymś absolutnie zwyczajnym, dziś staje się czymś dziwacznym. Bardzo to smutne.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki