Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Niedziela bez Teleranka

Polacy mają wspaniałą cechę oswajania wydarzeń tragicznych - nawet te najbardziej dramatyczne potrafią obrócić w żart. Dlatego dość szybko koszmarny dzień 13 grudnia 1981 roku został nazwany "niedzielą bez Teleranka".

Niedziela bez Teleranka
fot: Pixabay

Każdy ten dzień zapamiętał inaczej. Po jednych przyszli o świcie, inni zaspali i nie wiedzieli co się wydarzyło. Ale jedno jest pewne - nikt go nigdy nie zapomni.

Tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego zakończyliśmy strajk na uczelni - doniesiono nam, że "coś się szykuje". W sobotę w nocy oglądałam film w telewizji, gdy nagle o północy obraz się urwał. Nie zdziwiło to nas szczególnie, bo ciągle coś wówczas przestawało działać, albo wyłączano prąd. Poszliśmy spać a rano nie było Teleranka - był za to generał, zwany spawaczem i jego pamiętne słowa...

Nieapetycznie mlaskający generał z groteskowo przekrzywionym orłem za plecami a w radiu jego przemówienie odtwarzane na zmianę z muzyką poważną, głównie Chopinem...

Pierwszą rzeczą, którą zrobiłam było usunięcie z domu"bibuły"/ jak się później okazało nie całej :-)/, później pobiegłam na uczelnię , gdzie zastałam zamknięte drzwi i ogłoszenie, że zajęcia zostają odwołane na czas nieokreślony, następnie do mamy. Dzień był piękny, mroźny, zimowy, mnóstwo śniegu. Na ulicy Szerokiej rzędem stały milicyjne samochody, pełno było milicji i ZOMO a mama, która nie włączyła radia i nie wiedziała co się stało, rzucała psu śnieżki. Sytuacja kompletnie absurdalna. Pamiętam jak zamarła kiedy powiedziałam jej o wprowadzeniu stanu wojennego - nikt wówczas nie wiedział co to będzie oznaczać. Starsi ludzie, którzy pamiętali wojnę, byli przekonani, że właśnie wybuchła kolejna wojna. Sąsiadka mamy, która wtedy do nas podeszła na ulicy zapytała, czy trzeba będzie oddawać radia - tak zapamiętała początek okupacji...

Przede mną - o czym jeszcze tego ranka nie wiedziałam - były najsmutniejsze święta w moim życiu, a później wiele szalonych "gier ulicznych"

Pytano wówczas - kiedy skończy się stan wojenny i odpowiadano - kiedy szeregowcy z DTV zostaną generałami. Młodszym wyjaśniam - Dziennik Telewizyjny, straszliwa tuba propagandowa komunistów, w czasie stanu wojennego zamieniła się w jeszcze większą / o ile to możliwe/ tubę propagandową. Dziennikarze przekazywali nieprawdopodobne kłamstwa wciśnięci w mundury wojskowe...

No ale wiadomo jak to się i dla kogo źle skończyło. Jak widać nie należy wypowiadać wojny własnemu narodowi i pamiętać, że pycha zawsze kroczy przed upadkiem.

A przede wszystkim, nawet w najgorszych momentach, nie należy tracić poczucia humoru, bo czasami to jest jedyny ratunek.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki