Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Niebo gwiaździste nade mną

Nie, nie będzie o imperatywie kategorycznym, ale o rzeczach, o których się nawet filozofom nie śniło. O spadających gwiazdach, które gwiazdami nie są, o prośbach szeptanych przez katolików do kawałków meteorów, choć to chyba grzech i o Cudzie, który cudem nie był.

Niebo gwiaździste nade mną
fot: Pixabay

To własnie w sierpniowe noce możemy podziwiać na niebie spadające gwiazdy, czyli -  mniej romantycznie -  rój Perseidów, białe meteory, znane od starożytności. W miastach pełnych sztucznych świateł niezbyt dobrze widoczne, za to nieodłącznie związane z wakacyjnymi wspomnieniami.

Pamiętam z dzieciństwa i młodości sierpniowe noce w Juracie, kiedy to siadaliśmy na wielkim tarasie willi "Milonek" i patrzyliśmy w niebo. Migotało tysiącami gwiazd, czasem błyskały te "spadające"  - tak szybko, że trudno było powiedzieć życzenie.  Miejsce było magiczne, jakby nadal trwały tam lata międzywojenne, na przekór wojnie, po której na Półwyspie było jeszcze wtedy mnóstwo śladów i PRLowi. Szumiało morze i sosny, no i spadały gwiazdy... A życzenie? Jedno, oczywiste.

40 lat temu w gorące, sierpniowe noce, kiedy strajkowała cała Polska też patrzyliśmy w niebo. Jeżeli komuś udało się zobaczyć spadającą gwiazdę, życzenie było jedno. Jedno wypowiedziane tysiącami ust. To życzenie się spełniło, choć nie od razu.

100 lat temu w sierpniowe noce w niebo spoglądali z okopów polscy żołnierze, wśród nich mój dziadek. Jeżeli mieli siłę, by powiedzieć życzenie, to też było jedno. Cud, który się stał nie był Cudem, był krwią, potem i łzami żołnierzy, mądrością dowódców i kilkoma szczęśliwymi zbiegami okoliczności, o których dziś można bez trudu przeczytać, a o których 40 lat temu, na "tajnych kompletach"opowiadali nam, studentom, niezależni historycy. Bo przecież o wojnie polsko-bolszewiczkiej w szkołach nie uczono.

Mam w domu pożółkłą książeczkę ze wspomnieniami żołnierzy z 12 Pułku Piechoty  z 1920 roku. 8 maja Szaciłki, 27 maja Dusanów, 19 czerwca Suszki, 1 sierpnia Leszniów. Bitwę pod Suszkami opisuje mój 20-letni wówczas dziadek, nominowany na porucznika przez samego Piłsudskiego.


Oto fragment tych wspomnień - z zachowaniem oryginalnej pisowni:

"O położeniu własnych oddziałów nie wiele też wiedziano. Ogromne tylko masy kawalerji Budiennego koncentrować się miały gdzieś ma południe, w rejonie Pulin-Horoszki. Nagle - nadbiega od strony placówek jeden wysłany na zwiady - z wiadomością do dowódcy baonu, że wielka masa kawalerji bolszewickiej z kilkukilometrowym taborem ciągnie (...) Dopuszczony na blizką odległość przed nasze pierwsze linje, przyjęty nagłym ogniem karabinowym nieprzyjaciel, zostawiając na przedpolu kilkudziesięciu rannych i zabitych cofa się w popołochu (...)

Również i na wschodnim odcinku baonu bolszewicy wtargnęli do wsi. Rzucone w tę stronę dwa plutonyt, bohatersko się broniąc, osadzają nieprzyjaciela na miejscu.(...) Położeni staje sie krytycznem. Nieprzyjaciel grozi baonowi zupełnym odcięciem. (...)Trzykrotnie szarżowały szwadrony kawalerji nieprzyjacielskiej, za każdym razem krwawo odparte. Jeszczeraz udaje się bolszewikom wtargnąć do wsi i zająć szkołę. Niedługo cieszą się swym sukcesem (...) Złamany fizycznie, a raczej moralnie rozpaczliwą i upartą obroną małej garstki, bo zaledwie czterysta bagnetów liczącej, cofnął się nieprzyjaciel w kierunku na Zielnicę.

Nad ranem następnego dnia został baon zluzowany przez baon1 pp. Legionów."

Co stało się dwa miesiące później, wszyscy wiemy.

100 lat później wracam nocą z pracy. To ta noc - kiedy na niebie widać najwięcej spadających gwiazd. W mieście? Bez szans. Wysiadam z samochodu i jednak spoglądam w górę. W samym środku miasta, mieniącego się światłami ulicznych latarni, oaza zieleni. Czuję zapach Wisły, wiatr porusza gałęziami drzew i nagle, między liśćmi błysk. Jest! Trzeba szybko powiedzieć życzenie. Jakie? Niewiele się różniące od tych sprzed lat.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki