Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Lekcja śpiewania

Mamy pecha, że nasze narodowe święto wypada w najbardziej ponurym miesiącu roku. Kiedyś trafiłam do Saragossy w dniu święta Hiszpanii. Na ulicach tańczyły tłumy, nad rzeką siedzieli ludzie z koszami piknikowymi, pili wino, cieszyli się.

Pomyślałam wtedy, że nam najlepiej wychodzi świętowanie narodowych klęsk, porażek, dramatów. Na szczęście nie wszyscy są tacy.
 
Kiedy to Święto jeszcze Świętem nie było, a raczej nie wolno mu było być Świętem, dla mnie i moich przyjaciół był to jeden z najpiękniejszych dni w roku. 11 listopada przychodzili do mnie na wieczór patriotyczny. W oknie wisiała bialo-czerwona, na fortepianie stał portret Marszałka, przed nim bialo-czerwone kwiaty a my zaczynaliśmy śpiewać legionowe pieśni.
Miałam śpiewnik żołnierski mojego dziadka, pożółkły, wydany w latach dwudziestych.
Na początek "My Pierwsza Brygada" a poźniej kolejne. Nie zabrakło tych wcześniejszych np. Marsza Strzelcow z 1863 roku z naszym ulubionym tekstem: "Do Azji precz tyranie, tam siej mordy"
 
Pierwsza część wieczoru była podniosła i patriotyczna, poźniej - wraz z kolejnym toastem na pohybel komunie, przechodziliśmy do lżejszego repertuaru. Też wojskowego, przedwojennego, ale zdecydowanie mniej cenzuralnego. Oczywiście nie mogło zabraknąć "Hej dziewczyno, hej niebogo", ale nie tej z 1918 roku, lecz poźniejszej wersji, gdzie nieboga miała się strzec "tego, co na kradzionym koniu jedzie" i musiała "chować zegarek".
Śpiewaliśmy radośnie : "ja myślałem, że to chlewik, że to jakiś stary trzewik - a to bolszewik" i zawsze ktoś pytał: - to co, jeszcze raz? -
- Jasne - odpowiadaliśmy i zgodnym chórem, przy akompaniamencie fortepianu śpiewalismy : "ja myślałem, że to śmieci, że to bydło drogą leci - a to Sowieci"
 
No i wyśpiewaliśmy sobie wolność...
Komuna się skończyła, owoc przestał być zakazany, więc smakuje inaczej, ale 11 listopada, jak zawsze, w oknie zawiśnie flaga, przed portretem Piłsudskiego staną kwiaty, do samochodowej anteny przywiążę bialo-czerwoną  wstążeczkę.
 
Zamiast wiecznie narzekać, cieszmy się - bo to radosne święto.
 
----------------------------
Fotografia: portret Marszałka / według Konrada Krzyżanowskiego/ autorstwa mojego kolegi ze studiów Marka Wiatra i zdjęcie mojego dziadka - sadząc po stopniu oficerskim - zrobione tuż po wojnie polsko-bolszewickiej.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki