Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Jedzie pociąg z daleka

Mieszkam w pobliżu torów kolejowych i - choć może kogoś to dziwi - bardzo to lubię. Stukot pociągu jednoznacznie kojarzy mi się z wakacjami.

Jedzie pociąg z daleka
fot: Beata Penderecka

W czasach szkolnych mieszkałam przy ul. Szerokiej. Przejeżdżający pociąg słychać było jedynie w nocy. W pierwszą, wiosenną, ciepłą noc, gdy budziłam się, słysząc jego turkot, zaczynałam liczyć dni do wyjazdu. Tory przy ul. Halickiej widać było późną jesienią i w zimie, przez pozostałą część roku ginęły w bujnej zieleni. Czasem między drzewami mignęły przejeżdżające wagony, czasem maszynista trąbił, nie wiadomo na co, czy na kogo.
Wreszcie nadchodził dzień wyjazdu. Walizki wcześniej wysyłane były pocztą, podróż z bagażem podręcznym była o wiele przyjemniejsza. Najpierw wagon sypialny do Gdyni. Wykrochmalona pościel, światła migające za oknem i umykające po suficie przedziału. Usypiało mnie lekkie kołysanie pociągu i ten charakterystyczny turkot, który tak lubię. Rano konduktor stukał do drzwi, budząc pasażerów.
- Dojeżdżamy do Gdyni, czy ktoś chce napić się herbaty? -

I po tej pierwszej, komfortowej części podróży, zaczynała się krótka druga, która przypominała sceny z Dzikiego Zachodu. O tej samej porze do Gdyni przyjeżdżały składy z Krakowa, Warszawy i Wrocławia i ich pasażerowie rzucali się do innego pociągu, który jechał na półwysep. To były sceny dantejskie, płacz dzieci, krzyki dorosłych, wpychanie walizek - i nie tylko - przez okna.
W końcu pociąg ruszał z ludźmi upchniętymi jak sardynki w puszce. Stali wszędzie, nawet w ubikacjach i na pomostach łączących wagony. Raz znalazłam się w takim miejscu - z góry, przez nieszczelny dach lał deszcz i ściekał mi po twarzy, wody nie mogłam wytrzeć, bo miałam zaklinowane ręce, jedną nogą stałam w wagonie, a drugą na pomoście i na każdym zakręcie robiłam szpagat. Byłam tak wściekła, że miałam ochotę  kogoś zabić - dziś wydaje mi się to jedynie zabawne.

Gdzieś, jeszcze przed Władysławowem, tory biegły blisko brzegu zatoki i nagle wiatr przywiewał orzeźwiający zapach, widać było połyskującą wodę i rybackie kutry. O tym, że pociąg dojeżdża do półwyspu informował straszliwy smród z fabryki mączki rybnej we Władysławowie. Podziwiałam ludzi, którzy tam spędzali wakacje. Później wagony wtaczały się na kolejne stacyjki i robiło się coraz luźniej. Do Juraty dojeżdżaliśmy już prawie pustym składem. Tam nie było domów wczasowych FWP, a jedynie prywatne kwatery w międzywojennych willach, więc było to najwspanialsze miejsce  w PRL-owskim świecie.Wreszcie pociąg zatrzymywał się na peronie otoczonym pachnącymi w słońcu sosnami. Zaczynały się wakacje.

Dziś mieszkam pod drugiej stronie torów, niedaleko Cmentarza Żydowskiego i gdy słyszę stukot przejeżdżającego pociągu, natychmiast wraca do mnie zapach rozgrzanych podkładów kolejowych, morza i sosen. Zapach wakacji.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki