Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Dr Dolittle i inne historie

Kampanii wyborczej nie śledziłam zbyt uważnie, ponieważ szybko znudził mnie i zniesmaczył zalew kłamstw i obietnic, w których realizację mógł uwierzyć tylko ktoś upośledzony na umyśle. Jedno zdanie jednak wyjątkowo mnie rozbawiło, chociaż było niezwykle trafne i - niestety - wcale nie śmieszne.

Dr Dolittle i inne historie
fot: Beata Penderecka

To zdanie brzmiało: Jedyna służba zdrowia w Polsce, która działa bez zarzutu, to służba weterynaryjna. Jakże celne zdanie.

Mój golden retriever ma 15 lat, to na tę rasę niezwykle dużo. Przez całe życie był zdrowy, zaczął chorować, gdy skończył 12 lat i to na same poważne choroby. Gdyby żył kilkadziesiąt lat temu, nikt nie starałby się go ratować. Teraz  niektóre kliniki weterynaryjne są lepiej wyposażone od tych dla ludzi, a weterynarze często stawiają trafniejsze diagnozy od lekarzy. Dwa lata temu natychmiast zdiagnozowany został u mojego psa czerniak i błyskawicznie zoperowany. Mój pies nie jest człowiekiem, więc nie musiał czekać w upokarzających kolejkach, podczas wszystkich chorób, lekarze weterynarii zajmowali się nim nie tylko fachowo, ale z sercem i czułością. Przyjeżdżali do domu, dzwonili pytając jak się czuje, analizy krwi wykonywane były na miejscu a wyniki były natychmiast. Mogę im podziękować tylko tak, wymieniając ich nazwiska. To - znany z anteny Radia Kraków - Wojciech Kujawski i pracujący z nim Paweł Dadej i Marcin Gładysiewicz.

A teraz inna historia. Opiekuję się osobą cierpiącą na tzw. otępienie starcze. Objawy i uciążliwości dla chorego i opiekuna zbliżone do tych w chorobie Alzheimera. I leki podawane w tych chorobach takie same. Z jedną różnicą. Leki / identyczne/ dla chorego na Alzheimera są refundowane, dla chorego na otępienie starcze nie są refundowane. Dlaczego? To kilkaset zł miesięcznie.

Niedawno rozmawiałam z kolegą, który dzień po dniu miał kontakt z kliniką weterynaryjną i tą dla ludzi. Najpierw, dzięki szybkiej i fachowej interwencji weterynarza, uratowany został kot kolegi. Następnego dnia, chora na astmę córka kolegi dostała duszności, zawiózł ją do przychodni i czekał pod gabinetem. Po pół godzinie zaczął się pytać dlaczego wizyta trwa tak długo. Okazało się, że dziewczyna w gabinecie zemdlała i leżała pod tlenem, a ojca nikt o tym nie poinformował, bo po co.
Kolega powiedział: jak zachoruję, to chyba wolałbym, żeby leczył mnie weterynarz.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki