Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Chleba naszego powszedniego...

Jak wyglądają apele, by nie marnować żywności, zobaczyłam w poświąteczny poranek wyrzucając śmieci. Hasło, by podzielić się posiłkiem z bezdomnym, znalazło tu inny wymiar - wyrzucisz do śmietnika a bezdomny sobie stamtąd zabierze.

Chleba naszego powszedniego...
fot: Pixabay

Przed świętami - już w czwartek i piątek - widziałam ogromne kolejki do piekarni i ludzi wynoszących wielkie torby z pieczywem. Po co komu tyle chleba, zastanawiałam się, kto jest w stanie tyle zjeść? Pół biedy jeśli kupi się prawdziwy chleb, który długo zachowuje świeżość, ale zazwyczaj kupowane są tanie wyroby chlebopodobne. To one właśnie wylądowały w śmietnikach, bo już na drugi dzień były niejadalne. Część wyrzucono obok pojemników, pewnie "dla ptaszków", tylko że ptaszki nie są w stanie czegość takiego zjeść ani strawić.

W śmietniku zobaczyłam też inne świąteczne pozostałości i nie były to wcale opakowanie po prezentach, które ja wyrzucałam do pojemnika na segregowane odpady. A przecież nikt nikomu nie każe gdzieś zanosić jedzenia, które nam zostało - wystarczy zadzwonić na infolinię 733 335 179 a odwiedzą nas wolontariusze, którzy zabiorą je dla potrzebujących.

Wysiłek niewielki a można się lepiej poczuć - nie zmarnujemy jedzenia i podzielimy się z kimś. Zazwyczaj osoby, które mają pełne usta frazesów, pomagać innym nie mają ochoty, tylko o tym mówią. Ci, którzy pomagają, mówić o tym nie muszą.

Miałam kiedyś kolegę, który bezustannie rozpaczał nad dolą głodujących w Afryce. Mówił, że nie jest w stanie jeść kiedy pomyśli, że gdzieś tam daleko ktoś umiera z głodu. Trudno było już znieść to biadolenie i pewnego dnia powiedziałam, że jeśli jest to dla niego tak straszny problem, to powinien sprzedać samochód i kupić za to ryż lub mąkę i wysłać głodującym. Opowieści o współczuciu skończyły się w tym samym momencie.

To oczywiście tylko zabawna historyjka dużo mówiąca o naszej hipokryzji, ale mimo wszystko - cytując Norwida:

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
 Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
 Dla darów Nieba....
      Tęskno mi, Panie...

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki