Wtorek, 17 lis 3 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

"Bzy przekwitły. Niebawem przekwitną jaśminy"

I uzupełniając ten pierwszy wers wiersza Iwaszkiewicza - jakoś dziwnie wcześnie w tym roku zakwitły lipy... Wczorajsza informacja RK, że niebawem otwarty zostanie po remoncie park Krakowski, otworzyła w mojej pamięci niezliczone obrazki dawnych, krakowskich parków...

"Bzy przekwitły. Niebawem przekwitną jaśminy"
fot: Pixabay
Park Krakowski na archiwalnych zdjęciach, www.nac.gov.pl
%gallery_31552%

Takiego parku Krakowskiego oczywiście nie pamiętam, a szkoda, bo byłoby wspaniale popływać łódką po stawie w upalny dzień. Przez wiele lat mieszkałam w połowie drogi między Plantami a tym parkiem i był on częstym miejscem, wówczas spacerów a dziś wspomnień - zabawnych i tych mniej zabawnych. Tuż obok parku mieszkał nasz przyjaciel, którego odwiedzaliśmy, albo odprowadzaliśmy, kiedy był u nas z wizytą, ponieważ po zmroku lepiej  było się tam nie zapuszczać. Nasze dwa wielkie owczarki stanowiły gwarancję bezpieczeństwa. Zresztą wieczorami krakowskie Planty i parki były raczej puste, bo ludzie bali się tam spacerować, a szemrane towarzystwo nie mogło liczyć na to, że spotka kogoś, kogo można obrabować lub poturbować.

Tym razem był to jednak środek dnia, przecinałam park idąc na ul. Szymanowskiego, aż tu nagle w krzakach, tuż przy alejce, natknęłam się na ekshibicjonistę. Miał pecha, bo towarzyszył mi, wspomniany już, owczarek alzacki. Jego bieg na czas mógł zaimponować najlepszemu sprinterowi.

W parku był staw z fontanną, niestety w tamtych czasach bardzo brudny i zapuszczony, nie tak, jak na tych archiwalnych, przedwojennych zdjęciach. Pamiętam dzień, kiedy z grupą przyjaciół staliśmy nad tym stawem, płacząc ze śmiechu, bo mój mąż, z dużą dozą aktorskich zdolności, odgrywał scenę z "Nocy i dni", śpiewając na cały głos filmowy walc i brodząc po kolana w dość brudnej wodzie w poszukiwaniu nenufarów. Niestety udało mu się wyłowić jedynie zwiędłe liście i patyki...

Park Krakowski był początkiem naszych spacerów z psami, szliśmy później przez park Jordana, Błonia i nad Rudawę. Gdy mieliśmy czas, dochodziliśmy na Wolę Justowską, częściej jednak docieraliśmy tylko do mostka za przy działkowych ogródkach, by przez chwilę pobawić się w puchatkowe misie-patysie. Wrzucało się patyczki do wody i szybko biegło na drugą stronę, by sprawdzić czyj wypłynie pierwszy. Oczywiście im więcej osób brało udział w zabawie, tym lepiej. Trzeba było tylko przytrzymać psy, by nie wskoczyły do rzeczki. Za każdym razem patrzyły z wyrzutem, że nie pozwala się im brać udziału w tej grze, która dla nich miała sens tylko wtedy, gdy to one mogły patyki wyłowić i przynieść.

Na Błoniach nie było wówczas tak wielu spacerowiczów jak teraz, nie było oczywiście rolkarzy i wrotkarzy, rower był środkiem lokomocji, a nie rekreacji, za to wiele osób traktowało i Błonia i brzegi Rudawy jako miejsce do opalania. Szczególnie fascynował nas pewien pan, który upatrzył sobie miejsce tuż przy Piastowskiej i od pierwszych wiosennych promieni, do ostatnich ciepłych, jesiennych dni, leżał nieruchomo na kocu. Pod koniec kwietnia był już ciemnobrązowy, jesienią trudno go było odróżnić od Afroamrerykanina. Leżał tam chyba od rana do wieczora, bo zawsze go mijaliśmy. Nigdy nie czytał książek, ani gazet, niczego nie jadł, nie słuchał radia, po prostu nieruchomo leżał. Pewnego dnia zniknął i więcej się nie pojawił.

No i na koniec Planty - nie tak zadbane jak dziś - ale zawsze dające cień w lecie i śnieżne widoki zimą, Planty piękne o każdej porze roku. Miejsce zabaw z kolegami z podstawówki, która była przy ul. Basztowej, licealnych randek, bo i moje liceum było przy tej ulicy, wkuwania przed egzaminami na studiach, bo i uczelnia była tuż przy Plantach i wreszcie zabaw z rodzicami, bo to przy ul. Gertrudy spędziłam dzieciństwo. To szum tamtych drzew kołysał mnie do snu a budził śpiew ptaków. Te zdjęcia zrobione zostały własnie na Plantach, tuż przed oknami naszego mieszkania. Czy ktoś poznałby na nich mnie, albo mojego tatę?

Kochajmy krakowską zieleń, bo nie ma jej zbyt dużo. Tę dzisiejszą i tę ze wspomnień, bo - jak pisał Iwaszkiewicz:

Więc jeszcze całuj listek, gdy błyszczy zielony

Więc jeszcze wąchaj jaśmin, kiedy kwitnie właśnie.

Kiedy jeszcze upalnie, szukaj sobie cienia.

Pst! Gorąco. Za chwilę dobry Homer zaśnie.

Najpopularniejsze

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Mieszkańcy tarnowskiego Krzyża nie chcą krematorium. Odwołali się do wojewody

    Jakub Sajdak

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

Najnowsze

  • Kraków ogranicza inwestycje. Stanisław Mazur: To podważanie fundamentów przyszłego wzrostu

  • W Tatrach trwają poszukiwania turystki. TOPR apeluje o pomoc

  • „Czy to jeszcze jest chrześcijaństwo?”. O. Jacek Prusak o oburzeniu po mszy za sprawcę zamachu

  • Pomagali rannym podczas zamachu w Krakowie. Prezydent Słowacji odznaczył dwoje swoich rodaków

  • Budżet Krakowa 2027: władze miasta planują oszczędności, ale i tak zadłużenie wzrośnie do 10 miliardów

  • Czy można patrzeć bez uprzedzeń? Wystawa Kingi Nowak w Bunkrze Sztuki