Teatr lalek rozwijał się równolegle z teatrem żywego aktora i przechodził te same fazy rozwoju. W XX w. coraz częściej w teatrze lalek spotyka się obok lalki – aktora lub maskę, animatorzy często odkrywają swój warsztat wychodząc zza parawanu, rozwija się tzw. teatr przedmiotu, w którym przedmioty otrzymują funkcję postaci scenicznych. Daniel Arbaczewski jest aktorem, reżyserem, instruktorem teatralnym i menadżerem kultury. Podróżuje też po świecie i bada różne kody w teatrze. Co jest uniwersalne, a co wymaga dostrojenia do lokalnej kultury? Czy mieszanie różnych kod kulturowych na scenie to jakaś misja czy incydentalne zadanie?
Posłuchaj wypowiedzi
Daniel Arbaczewski wyreżyserował "Ronję córkę zbójnika", którą możemy oglądać w Teatrze Groteska. W spektaklu czuć ducha wikingów , a na widzach duże wrażenie zrobiła oryginalna scenografia. Reżyser nie tylko eksperymentował z lalkami i tearem przedmiotu w odległych zakątkach świata, ale spóbował też przemówić teatrem do ludzi w kryzysach psychicznych.
Posłuchaj wypowiedzi
Kody kulturowe wskazują na głębokie znaczenia przedmiotów i zjawisk, jakie występują w danej kulturze i pozwalają dzięki temu zrozumieć ludzi tej kultury. I tak np. kolor biały w Polsce jest kojarzony ze ślubem, ale są kraje w których jest kojarzony z żałobą. W Palestynie konkretne treści łatwiej było wyrazić na scenie poprzez lalki niż żywych aktorów.
Audycję przygotowała Ewa Szkurłat
