Self-regulation to podejście, które pomaga rodzicom zrozumieć, dlaczego ich dzieci krzyczą i płaczą. Uczy, jak rozpoznawać stresory i właściwie sobie z nimi radzić. Stresory to wszystkie sytuacje i odczucia, które powodują napięcie, czyli płacz, krzyk, złość u dziecka. Metoda ta została opracowana przez kanadyjskiego profesora psychologii i filozofii Stuarta Shankera. Nie chodzi w niej o to, by dziecko zaczęło się „zachowywać właściwie”, lecz o poszukiwanie własnej drogi do łagodzenia napięcia. Czym Self-Reg różni się od innych metod wychowawczych? Czym samoregulacja różni się od samokontroli? Czy wbiegające na ulicę dziecko potrafi się kontrolować? Jak rozpocząć wdrażanie samoregulacji do procesu wychowywania dziecka? Na te i inne pytania odpowiada Małgorzata Cużytek, psycholog rozwoju, trener kompetencji psychospołecznych. Zaprasza Wioletta Gawlik.
Posłuchaj rozmowy Wioletty Gawlik:
Posłuchaj wypowiedzi
Posłuchaj wypowiedzi
Stuart Shanker w książce "SELF - REG" pisze tak: "Dzieci mogą być egoistyczne, niewrażliwe, a nawet złośliwe. Mogą nie słuchać. Mogą reagować nagłym wrzaskiem lub popychaniem innych. Bywają nieposłuszne lub wręcz wrogie. Lista może być długa. Wiem. Sam jestem ojcem. Ale niegrzeczne dziecko? Nigdy. Możemy mówić: „nie można sobie z nim poradzić”, „jest niemożliwy”, „to trudne dziecko” albo używać terminów diagnostycznych, takich jak „ADHD”, „ADD” lub „zaburzenie opozycyjno-buntownicze”, ale niezależnie od tego, jakiej nazwy użyjemy, nasze wnioski prawdopodobnie będą zawierały surową ocenę."
Self-Reg składa się z pięciu kroków:
(1) rozpoznanie nadmiernego stresu u dziecka,
(2) rozpoznanie stresorów,
(3) redukcja stresorów,
(4) wsparcie dziecka w budowaniu samoświadomości i wiedzy, gdy potrzebuje zrobić to samo dla siebie
(5) pomoc dziecku w stworzeniu własnych strategii samoregulacji.
