Reportażystka, reżyserka filmów o tematyce społecznej. Pomysłodawczyni cyklu Życie jest piękne: "Wierzę, że nikt nie spotyka się przez przypadek. Że każde spotkanie jest po coś. Przecinamy swoje losy, żeby sobie wzajemnie pomóc. I może wam się wydaje, że to ja wam pomogłam, bo was pokazałam. Ale to wy pomagacie mnie stawać się lepszym człowiekiem. Jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni".
Posłuchaj, co bohaterowie reportaży mówią o Monice Meleń. Słuchała Marzena Florkowska
Od lat pokazuje osoby z niepełnosprawnościami poprzez ich potencjał i rozliczne talenty. Wydobywa z nich piękno i dobro nieraz głęboko ukryte. Nawiązuje wyjątkową relację, która wyzwala szczerość. Przyjaźni się ze swoimi bohaterami. Nie porzuca ich po realizacji filmu czy reportażu. Buduje mosty. Nie ma już my i oni, ani oni i my. Jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni i wiele sobie możemy dać. Rzecz niby oczywista, ale tu widać to jak na dłoni. Zwykle to ona opowiada o swoich bohaterach. Czas by i oni opowiedzieli o niej. A pretekstem jest jubileusz Moniki Meleń.
Fachowcy z branży powiedzą: „profesjonalistka, poruszą się w trudnych tematach ze znawstwem i znajomością warsztatu”.
Kobiety powiedzą: „sympatyczna, odważna, z powerem”.
Mężczyźni: „śliczna dziewczyna o pięknym uśmiechu” .
Bohaterowie jej kilkuset reportaży twierdzą: „empatyczna, delikatna, niezwykle tolerancyjna, potrafiąca każdego swojego bohatera nakłonić, aby wpuścił ekipę do swojego intymnego świata”.
Z reportażu Moniki bije optymizm. Pokazuje, że każdy może żyć i być szczęśliwym pomimo braku rąk czy dodatkowego chromosomu.
To jest osoba fenomen. Osoba, której hasło „życie jest piękne” jest chyba największą prawdą. Niezależnie od tego, jakie trudności osoby, o których opowiada, mają w życiu. I ma taką niezwykłą umiejętność wyszukiwania inicjatyw, które są właśnie dowodem tego hasła.
I to jest cudowne, że my, jako środowisko osób z niepełnosprawnościami, naszym często trudnym życiem możemy powiedzieć: „życie jest piękne”.
Kto raz spotkał Monikę w swoim życiu, to już z nią zostaje.
Moniu cieszymy się, że jesteś dzisiaj tutaj z nami. Swoją dobrocią łączysz ludzi, bo Ty to robisz. Ty łączysz, Ty pokazujesz nas. Dziękujemy Ci bardzo.
Czy ona od małego już była taka wyjątkowa? Tak. Dużo śpiewała. Była wesoła, radosna. Występowała w Olkuszu na scenie w Domu Kultury. A jak mama jest z niej dumna? Bardzo, bardzo. I siostry też są dumne, bo dostrzegła tych ludzi, którzy innych nie widzieli. To jest jej zasługa.
Nie tylko jest siostrą, bo dużo ludzi ma siostry. Ona jest taką prawdziwą przyjaciółką od serca.
Ona obraca się w tym świecie osób z niepełnosprawnościami i działa tak, żeby ten świat był widoczny. I przenikał przez ten, powiedzmy w cudzysłowie, zwykły świat.
Ma w sobie trzy przymioty: piękno, dobro i prawda, które są wiadomo Kogo przymiotami. Ale my odnajdujemy je w sobie dzięki Monice. Bo w Monice są owoce tego.
Dużo ludzi odkrywa przed nią swoje tajemnice.
Wystarczy pooglądać jej reportaże, to faktycznie można się dowiedzieć, co w środku serca każdego człowieka znajduje. Ona jest wolnym człowiekiem i też daje wolność każdemu.
I tą wolność jak mi dała, to 7 lat czekała na to, żebym się zgodził, żeby zrobiła o mnie reportaż. Więc nie naciska, czeka na swój czas. Wie, że każdy musi mieć swój czas.
I jak trafi w ten czas, to się wszystko później tak udaje, że możemy oglądać niesamowite filmy dokumentalne, reportaże, które pokazują prawdę.
To są piękne historie, które wzruszają, ale też wzmacniają mnie każdego dnia i ja też dzięki temu wierzę, że to moja niepełnosprawność ma po prostu jakiś większy sens .
Monika buduje mosty, pokazuje, że między osobami pełnosprawnymi i z niepełnosprawnościami nie ma barier, nie powinno być. Barier w kontakcie, w rozmowie, w poznawaniu siebie. Ona codziennie, za każdym razem pokazuje nam, że nie ma my i oni, jesteśmy tylko my.
Kiedy przedstawia osoby z niepełnosprawnościami, ta niepełnosprawność schodzi na bardzo odległy plan. To jest pokazywanie pasji poszczególnych osób, ich umiejętności, talentów, a nie dochodzenia do tych talentów przez niepełnosprawność.
W każdym człowieku widzi dobro, nikogo nie ocenia, zawsze jest wyrozumiała. Jest to niezwykle wrażliwy i wspaniały człowiek.
Monika jest naszym przyjacielem i jest obecna nie tylko na planie filmowym, ale spotykamy się prywatnie. Jest po prostu częścią naszego życia. Bardzo jej potrzebujemy i życzymy sobie i jej, żeby była z nami zawsze i jeden dzień dłużej.
Caritas Archidiecezji Krakowskiej w 2026 roku uhonorował Monikę Meleń medalem "Bogaci Miłosierdziem".
"Za bezwarunkowe stawanie po stronie słabszych, wykluczonych i potrzebujących bez zważania na trendy, osoby i własne korzyści, za także za rzetelne ukazywanie rzeczywistości osób dotkniętych choroba i niepełnosprawnością w mediach oraz wyjątkowa wrażliwość na drugiego człowieka".
Galeria zdjęć
