Poniedziałek, 16 lis 4 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Duma i uprzedzenie. Miesiąc Dumy Osób z Niepełnosprawnościami

Czerwony - niepełnosprawności fizyczne. Niebieski - psychiczne, a zielony - sensoryczne. Kolor żółty symbolizuje neuroróżnorodność, a biały - niepełnosprawności niewidoczne lub niezdiagnozowane. Równoległe, różnokolorowe pasy oznaczają solidarność, a ich ułożenie ukośne - przełamywanie barier. Jest i czarne tło - symbol żałoby, gniewu i buntu. Lipic jest Miesiącem Dumy Osób z Niepełnosprawnościami. Jakie refleksje przyniósł?

Gościem Marzeny Florkowskiej jest Justyna Cuże, która jest specjalistką HR, specjalistką dostępności, trenerką, współpracuje także z uczelniami, prowadzi liczne szkolenia dotyczące właśnie dostępności i pracy, także pracy osób z niepełnosprawnościami.

Posłuchaj wypowiedzi

Co to znaczy duma osób z niepełnosprawnościami?

Chcemy pokazać otoczeniu, państwu, ludziom, wszystkim, że my też mamy powody do radości, do smutku, do żalu, do życia, tak jak każdy inny. Powód do dumy.

I nie chcę być przez kogoś wrzucana w jakieś ramy, że coś mogę, bądź czegoś nie mogę. Chcę celebrować swoje życie, bo ja jestem dumna z niego. I teraz znowu ktoś może mi powiedzieć, jak jesteś dumna z życia, z niepełnosprawnością? Bardzo często słyszę pytanie, czemu zajmujesz się tym, czym się zajmujesz? I z jednej strony jest to przypadek, ale z drugiej strony ta moja niepełnosprawność, ten mój niski wzrost, te moje metr dwadzieścia pięć powoduje, że uwiarygadnia to, co robię.

I dla mnie to jest fantastyczne w tym wszystkim, że dzięki temu, że każdy inaczej to odbiera, my się nie różnimy od w ogóle otoczenia, od społeczeństwa, że my też jesteśmy grupą różnorodną, tak jak kolory na fladze naszej to pokazują. Jest kolor żałoby, są kolory czerwony, żółty, zielony, biały, niebieski.

I każdy z tych kolorów poświęcony jest, jakby odnosi się do określonego rodzaju niepełnosprawności. To są kolory po przekątnej, czyli pokazują, że nasza droga trochę jest pod górę. I czarny kolor, trochę taki żałobny .

Co jest po przeciwnej stronie dumy?

Po drugiej stronie może być frustracja, wstyd. I chyba to poczucie wstydu jest taką odpowiedzią na dumę. I pytanie, czy ja się skupię na tym, co osiągnęłam, na możliwościach, czy ja się skupię na ograniczeniu, bo to będzie później warunkowało moje kolejne sukcesy. Jeżeli skupię się na tym, czego nie mogę, to nie pójdę do przodu. A jak się skupię na tym, co mogę i co mogę jeszcze poprawić, żeby zrobić jeszcze lepiej, osiągnąć coś innego jeszcze, rozwijać się, to daje mi szansę, że to osiągnę.

Poza tym nie myślmy tylko o tej niepełnosprawności, tylko myślmy o sobie w całości. W kontekście, w funkcjonowaniu. Niepełnosprawność jest elementem.

Chciałabym użyć słowa tło, ale nie, nie jest takim tłem. Ale ona jest z nami. Ona nam towarzyszy. Ale nie jest nami. Nie zatracajmy siebie. My jako jednostka jesteśmy w tym głównym aktorem. I wtedy wstyd odrzucamy i bierzemy dumę.

Przed nami w sierpniu ważne wydarzenie, spotkanie w Stężycy.

Stężyca to jest miejsce, gdzie w sierpniu Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Achondroplazją Odblokuj Życie organizuje konferencja, spotkanie społeczności osób z różnymi dysplazjami powodującymi niskorosłość.

Będę miała przyjemność podzielić się swoją perspektywą i moje wystąpienie będzie miało hasło „Odblokuj przyszłość - o sprawczości i samodzielności”.

To nie jest tak, że rodzic potrzebuje tylko tej wiedzy medycznej. Czasami jest tak, że potrzebuje usłyszeć: masz prawo poczuć się gorzej, masz prawo mieć dość. To ma być takie zwyczajne, takie pokazanie, że każdy w tej relacji pełni jakąś rolę i każdy w tej relacji może mieć chwile lepsze i słabsze.

Myślę, że dla rodziców niesamowicie budujące jest zobaczyć ciebie, spotkać się z tobą, zobaczyć też przyszłość dla swojego dziecka. Bo jesteś takim namacalnym dowodem, przykładem tej sprawczości i tego, że się da, że można, że można się cieszyć życiem, że można być dumnym z tego, co się ciężko wypracowało.

Tak, dokładnie. Że ta przyszłość się nie zamyka. Dobrze byłoby wspierać tę samodzielność i sprawczość dziecka, a nie wyręczać. i

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

Najnowsze

  • Miał być w tym roku, będzie w przyszłym. Tarnów czeka na kolejny zdrój z wodą pitną

  • "In the Hall Tonight" - Phil Collins drugi raz wśród legend

  • Po zamachu na Rynku Głównym w krakowskich szpitalach pozostaje 9 osób

  • Opera Krakowska nielegalnie promowała alkohol? Cykl WinOpera pod lupą prokuratury

  • U2 "Carnaval De Luz"

  • Ponad 100 tysięcy złotych dla Brytyjczyka rannego w Krakowie. Wśród darczyńców wielu Polaków