Kraków jako centrum nauk tajemnych? Barbara Faron, autorka książki "Jak przetrwać w zabobonnym Krakowie" proponuje inne spojrzenie na to miasto. Słynęło ono bowiem w Europie jako ośrodek alchemii, którą praktykowano na królewskim dworze, na Uniwersytecie Krakowskim, a nawet w miejscowych klasztorach. Kiedy domniemane czarownice na Zachodzie płonęły na stosach, tutaj żyło im się całkiem znośnie.
Posłuchaj audycji Magdaleny Zbylut-Wiśniewskiej
Pisarka zabiera nas na spacer ulicami Starego Miasta. Proponuje sześć przystanków:
1. Collegium Maius od XV w. przyciągało astrologów z całej Europy jako centrum "nauk tajemnych". Mieściły się tu katedry astrologii i astronomii oraz pracownie alchemiczne, a w bibliotece można było podobno natrafić na magiczne księgi. Jeśli wierzyć legendzie, gościł tu słynny doktor Faust, zapewne jeden z pierwowzorów literackiego Mistrza Twardowskiego.
2. Sam Twardowski miał mieszkać nieopodal, w Kamienicy Podpartej na rogu ul. Wiślnej i Rynku. Na drugim końcu ulicy w Bramie Wiślnej pracownię alchemiczną miał inny alchemik, niejaki Mikołaj Husman, a przy Wiślnej 6 na przełomie XVIII i XIX w. mieszkał Adam Gieryk Podebrański nazywany ostatnim alchemikiem Krakowa. Miejsca te, choć dzisiaj nie wiąże się ich z magią, ludność uważała za nawiedzone i omijała szerokim łukiem.
3. W Pałacu Pod Krzysztofory mieściła się pracownia Twardowskiego, a w podziemiach diabeł do dzisiaj pilnuje skarbów Mistrza. Legenda zapewne powstała w nawiązaniu do istniejącej tu kiedyś pracowni alchemicznej Antoniego de Stezi lub jednej z najstarszych w Krakowie aptek.
4. Z kolei na rogu pl. Szczepańskiego i ul. Żydowskiej (obecnie św. Tomasza) mieszkał najsłynniejszy krakowski alchemik, Michał Sędziwoj, który posiadł podobno tajemną sztukę przemiany metali nieszlachetnych w złoto złoto. Sędziwojkę, zburzoną na początku XX w., krakowianie przez lata omijali z nabożnym lękiem w przekonaniu, że pokazuje się w niej diabeł, a z piwnic dochodzą jęki zamordowanych przez Sędziwoja dzieci, których krwi używał do swoich magicznych mikstur.
5. W piwnicach Ratusza były kiedyś więzione i przesłuchiwane czarownice. Tutejsze sądy były jednak wobec nich łaskawsze niż sędziowie z innych rejonów Polski. Ciekawostką jest to, że w Krakowie nierzadko dochodziło do procesów o zniesławienie, wytaczanych oskarżycielom przez rzekome czarownice. A co najczęściej bywało powodem oskarżeń tych kobiet o czary? Wróżbiarstwo, magia miłosna i ogólnie pojęte szkodzenie ludziom... A skoro o wróżkach mowa, to jeszcze do niedawna w jednej z nisz w Sukiennicach, od strony Ratusza, przyjmowała klientów Dzidzianna Solska.
6. Plac straceń istniał mniej więcej naprzeciwko dzisiejszej Kamienicy Szarej, w okolicach dawnej bramy wiodącej na teren kościoła Mariackiego. Właśnie tutaj piętnowano, ścinano głowy oraz palono heretyków i rzekome czarownice. I, jak na takie miejsce przystało, jeszcze do niedawna urzędowali tu Diabeł ze Śmiercią, słynna para mimów.
