"To mój piąty rok tutaj. Jestem sierotą. Gdy rodzice zmarli ludzie w dzielnicy przygarnęli dzieci do siebie. Ja z bratem trafiłem tutaj" - mówił reporterce Radia Kraków 16-letni chłopiec, który wychowuje się w domu dziecka w Mampikony. Na Madagaskarze sytuacja dzieci jest bardzo trudna. Wiele matek umiera przy porodzie, przez co dzieci są sierotami lub półsierotami. Nie ma jednak publicznych placówek, które mogłyby się nimi zaopiekować.
Posłuchaj wypowiedzi
Najczęściej, jeśli dziecko traci rodziców, trafia pod opiekę najbliższej rodziny. Często są to dziadkowe. Zdarza się jednak, że nawet oni nie są w stanie pomóc. Wtedy żyją same, na ulicy, albo w wiejskiej chacie. Starsze rodzeństwo opiekuje się młodszym. Na Madagaskarze sierocińców jest niewiele. A te które istnieją, najczęściej są prowadzone przez misjonarzy. Nie ma też precyzyjnych danych mówiących o tym, ile dzieci nie ma dachu nad głową.
- Kiedyś z różnymi organizacjami próbowaliśmy to sprawdzić. Wyszło, że tylko w stolicy ta liczba waha się od 3 do 23 tysięcy. Jest bowiem problem ze zdefiniowaniem "dziecka ulicy". Czy są to te dzieci, które naprawdę są bezdomne, czy także te, które w bardzo młodym wieku starają się pracować i żyć na ulicy, ale mają jakieś miejsce do spania. Ta liczba jest nieokreślona - mówi Efrem Rakutunirina, dyrektor Centrum Dzieci Ulicy w Antananarywie.
Dom dziecka i internat dla chłopców w Mampikony. / fot: Teresa Gut
W Mampikony działa internat i sierociniec dla chłopców. "Chłopcy przebywają tutaj z różnych powodów. Część z nich jest z bardzo daleka. Chcieli się uczyć, ale nie mieli możliwości, a czasami rodzice nie chcieli, aby się uczyli. Są także sieroty. Oni szukali pomocy. Wiedzieliśmy, że muszą tutaj zamieszkać - tłumaczy o. Jean Florent Rafamantanantsoa, który odpowiada za dom.
Jean Florent Rafamantanantsoa i Michal Apiecionek. fot: Teresa Gut
Sierociniec z internatem powstał z datków zebranych przez Polską Fundację Dla Afryki. Utrzymuje się jednak sam. Pracownicy ośrodka i podopieczni uprawiają ryż, mają także sad mango, dzięki czemu mogą sprzedawać owoce. "Chłopcy tutaj przede wszystkim się uczą, ale nie tylko. Też pracują" - dodaje o. Rafamantanantsoa i podkreśla, że chce ich nauczyć, jak ważna jest uczciwa praca. "Dla przykładu, dzisiaj rano wstaliśmy o 5.30, aby wyczyścić teren przed domem. Tam posadzimy cytryny. 400 drzewek" - mówi.
Po drugiej stronie drogi swój dom mają siostry zakonne ze Zgromadzenia Córek Serca Maryji, które prowadzą internat dla dziewcząt i stołówkę dla ubogich, niedożywionych dzieci. Codziennie o 12.00 na obiad przychodzi tam około 130 dzieci z Mampikony i okolic. Dla wielu z nich to jedyny posiłek dziennie, który ratuje je od śmierci głodowej.
- To trzeba zobaczyć, jak mały chłopiec, który waży może 20 kilogramów, jest w stanie zjść trzy wielkie tależe ryżu, bo wie, że to jedyny posiłek do następnego dnia - mówi misjonarz o. Michał Apiecionek.
Wychowanek domu dziecka w Mampikony. / fot: Teresa Gut
Unicef alarmuje, że aż 7,5 mln dzieci z 48 krajów świata stoi w obliczu ciężkiego ostrego niedożywienia. Najtrudniejsza sytuacja jest na Bliskim Wschodzie i w Afryce.
Lekarzom towarzyszy reporterka Radia Kraków Teresa Gut. Zapraszamy do słuchania jej relacji od poniedziałku do piątku o 8.40 i 17.50.
Sponsorem relacji z wyprawy jest:
Skontaktuj się z Radiem Kraków - czekamy na opinie naszych Słuchaczy
Pod każdym materiałem na naszej stronie dostępny jest przycisk, dzięki któremu możecie Państwo wysyłać maile z opiniami. Wszystkie będą skrupulatnie czytane i nie pozostaną bez reakcji.
Opinie można wysyłać też bezpośrednio na adres opinie@radiokrakow.pl
Zapraszamy również do kontaktu z nami poprzez SMS - 4080, telefonicznie (12 200 33 33 – antena,12 630 60 00 – recepcja), a także na nasz profil na Facebooku oraz Twitterze.
Zastrzegamy sobie prawo publikacji wybranych opinii.
(Teresa Gut/ko)
