Roman Palester urodził się w 1907 roku w Śniatynie na Podolu. Był jednym z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku. Postrzegano go nawet jako następcę Karola Szymanowskiego. Komponował uwertury, suity symfoniczne, wariacje na orkiestrę kameralną, koncerty fortepianowe, klawesynowe, saksofonowe, kwartety smyczkowe, pieśni. Jego balet Pieśń o Ziemi wyróżniony został złotym medalem na Wystawie Światowej w Paryżu w 1937 roku. W Radiu Kraków prezentujemy fragmenty autobiografii Romana Palestra w interpretacji Romana Gancarczyka.
Palester pisał też muzykę dla teatru i filmu (m.in. Młody las, Zabawka, August Mocny, Nad Niemnem, Ulica Graniczna, Ostatni etap). W latach 1945–1949 był profesorem kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Od 1947 r. przebywał zagranicą, najpierw w Paryżu, następnie w Monachium i ponownie w Paryżu. Początkowo często przyjeżdżał do Polski, by współpracować przy realizacji filmów, co zapewniało mu wysokie zarobki. Szybko jednak zarysował się konflikt pomiędzy nim a polskim środowiskiem muzycznym i władzami ministerialnymi, zwłaszcza gdy w 1948 roku odmówił udziału w Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu. W roku 1950 Palester podjął decyzję o pozostaniu na emigracji. W kraju skreślono go z listy członków Związku Kompozytorów Polskich, a następnie zakazano wykonań jego utworów. Nazwisko Palestra zniknęło z publikacji, katalogów wydawniczych a nawet czołówek filmów, zaś egzemplarze drukowanych po wojnie w Polskim Wydawnictwie Muzycznym utworów oddano na przemiał.
Dwa lata przed śmiercią, Roman Palester zaczął pisać swoją autobiografię zatytułowaną "Słuch absolutny". Niestety, nie zdążył jej ukończyć. Zmarł w Paryżu 25 sierpnia 1989 roku.
W Radiu Kraków prezentujemy fragmenty autobiografii Palestra w interpretacji Romana Gancarczyka.
Słuch absolutny. Niedokończona autobiografia i listy z lat wojny
Opracowanie: Zofia Helman
wydawca: PWM i Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego
