Po literackiej Nagrodzie Nobla dla Alice Munro każdy następny tom jej opowiadań ma zapewnione powodzenie u czytelników. Ale nowych tomów już nie będzie. Kanadyjska pisarka ogłosiła to jakiś czas temu. Tym bardziej trzeba sięgnąć po opowiadania dotąd w Polsce nie publikowane, które teraz ukazują się nakładem Wydawnictwa Literackiego.
Alice Munro
„Odcienie miłości”
Tłumaczenie Agnieszka Kuc
Wydawnictwo Literackie 2014
Czyta Anna Dymna
Reżyseria Ewa Ziembla
 |
To jedenaście tekstów, które powstały w latach 1985 – 1986, a ich bohaterowie żyją na kanadyjskiej prowincji kilka dekad temu..
Dużo uczuć, często mocnych, skrajnych, od miłości przez zdradę, wierność, rozpacz, po nienawiść. Jak zwykle najważniejsze są silne, ciekawe postaci kobiece. Dużo tematów, drobnych zdarzeń, czas przeszły. Jak zawsze ważne jest miejsce, najczęściej to prowincjonalna Kanada, małe miasta i wiejskie osady Z pozoru błache, codzienne sprawy w prozie Munro opowiedziane są w wyjątkowy sposób. Nie ma miejsca na szybkie zwroty akcji, zaskakujące rozwiązania. Historie snują się wolno, wciągając czytelnika ale równocześnie wystawiając go na próbę. Nie każdy ten egzamin zdaje, proza Munro wymaga cierpliwości, uważności i spokoju.
W radiowej bibliotece słuchamy tytułowego opowiadania Alice Munro „Odcienie miłości” w rewelacyjnej interpretacji Anny Dymnej.
Alice Munro (ur. 10 lipca 1931 w Wingham w prowincji Ontario) – laureatka literackiej Nagrody Nobla (2013) oraz nagrody Bookera (2009). „Mistrzyni współczesnego opowiadania” – jak określiła ją w uzasadnieniu werdyktu Szwedzka Akademia, a na co dowodem jest często używane przez dziennikarzy i czytelników określenie „kanadyjski Czechow". Akcja większości jej utworów osadzona jest w południowo-zachodniej części stanu Ontario, gdzie urodziła się i dorastała autorka. W swojej kameralnej twórczości wielokrotnie wykorzystywała wątki autobiograficzne, własne doświadczenia i przeżycia, choć jak sama twierdzi, to cztery opowiadania kończące ostatnią książkę Drogie życie „najwierniej oddają to, co chciałaby powiedzieć o sobie i swoim życiu”. Po jej publikacji Alice Munro ogłosiła przejście na literacka emeryturę
(nota biograficzna WL)
