Pomoc dla dzieci ofiar Majdanu była tylko początkiem – dziś Fundacja ZUSTRICZ rozszerza swoją działalność na uchodźców i migrantów, oferując wsparcie psychologiczne, prawne oraz edukacyjne. Aleksandra Zapolska, założycielka Fundacji, opowiedziała Sylwii Paszkowskiej o drodze, jaką przeszli oraz o aktualnych wyzwaniach, z jakimi mierzą się Ukraińcy w Polsce.
Na początku, Fundacja skupiła się na pomocy dzieciom, które straciły ojców w wyniku zamachów na Majdanie. Te pierwsze działania przerodziły się w szereg projektów, które dziś obejmują pomoc dla migrantów i uchodźców, w tym wsparcie psychologiczne, prawne oraz edukację.
Mamy kilka kierunków głównych. Pierwszy to szeroko rozumiana pomoc dla migrantów i uchodźców - infolinie, wsparcie psychologiczne, konsultacje. Drugi kierunek to edukacja. Prowadzimy sobotnią szkołę, uczymy języka polskiego i ukraińskiego. Zapotrzebowanie na wsparcie psychologiczne dla dzieci przekracza nasze możliwości.
Obecnie w Krakowie przebywa około 150 tysięcy Ukraińców, a Fundacja stara się dotrzeć do jak największej liczby osób. Złożoność sytuacji utrudnia dokładne oszacowanie liczby migrantów. Duże miasta, takie jak Kraków, przyciągają ich ze względu na dostępność wsparcia oraz możliwości zatrudnienia.
W dużych miastach są takie organizacje jak nasze, jest społeczność ukraińska, która pozwala łatwiej odnaleźć swoje miejsce i znaleźć wsparcie. Nie zapominajmy, że każdy, kto przyjeżdża, ma problem i szok kulturowy. Trafienie do małego miasta, w którym nie zna się ludzi, gdzie nie ma wsparcia, a jest bardzo trudne.
Adaptacja do nowego środowiska to proces trudny, często obciążony szokiem kulturowym. Ukraińscy uchodźcy, przyzwyczajeni do innego stylu życia, stają przed wyzwaniem odnalezienia się w nowej rzeczywistości.
Edukacja dzieci jest kluczowym aspektem pracy Fundacji. Wiele rodzin staje przed dylematem, czy posłać swoje dzieci do polskich szkół, czy pozostawić je w systemie ukraińskim. Obawy rodziców dotyczą utraty ukraińskiej tożsamości. Utrzymanie języka i kultury jest niezwykle istotne, zwłaszcza w kontekście wojny, która wciąż trwa:
Rusyfikacja Ukrainy była bardzo mocna. Także jest to wyraz tego, że Ukraina jest odrębnym państwem, Ukraińcy nie są Rosjanami, pamiętają o swoich korzeniach ukraińskich i je podtrzymują. Dlatego tak ważne jest utrzymywanie przy dzieciach języka i kultury ukraińskiej. Mnóstwo rodziców pyta o to, gdzie można uczyć dzieci języka ukraińskiego, żeby pamiętały o tradycjach ukraińskich, ponieważ myślą oni o powrocie do Ukrainy.
Z drugiej strony, polski system edukacji oferuje dzieciom szansę na normalne życie, jednak proces integracji wymaga czasu.
Prowadzimy klub dla nastolatków i widzimy, jaka jest potrzeba kontaktu, wspólnych zainteresowań czy wyjść. Pamiętam taką dziewczynkę, do której na urodziny przyszły koleżanki z klubu. Był to dla niej szok i niesamowita radość. Ona nagle poczuła się, że nie jest sama, że ma otoczenie, które o niej pamięta. I to jest bardzo ważne, zwłaszcza w wieku nastoletnim, który sam w sobie jest bardzo trudny. Naszym zadaniem jest wspieranie tych dzieci.
Kluczowe jest, aby nauczyciele stworzyli przestrzeń do współpracy, wspólnych projektów, co może pomóc w przełamywaniu barier. Ważnym aspektem pracy Fundacji jest także wsparcie psychologiczne. Ukraińscy uchodźcy często zmagają się z traumą, co wpływa na ich zdolność do adaptacji. Dzieci, które uczą się online, często tracą kontakt z rówieśnikami, co prowadzi do izolacji. Fundacja prowadzi różne programy, aby wspierać rozwój emocjonalny i społeczny dzieci.
Wspólne działania oraz solidarność w wielokulturowym środowisku mogą przynieść nadzieję na lepsze jutro.
Strona internetowa TUTAJ
(cała rozmowa do posłuchania)
