W Polsce występuje około 700–800 gatunków mszyc, z których wiele w trakcie życia zmienia żywicieli. Przykładem jest bawełnica wiązowo-zbożowa – mszyca, która najpierw żeruje na liściach wiązów, następnie przenosi się na zboża, a ostatecznie osiedla się w okolicach systemu korzeniowego roślin. Co ciekawe, mszyce żyją w ścisłej symbiozie z mrówkami. Owady te pozyskują z ciał mszyc spadź – słodką, lepką wydzielinę bogatą w cukry, będącą produktem ubocznym ich metabolizmu. W zamian za ten pokarm mrówki otaczają mszyce troskliwą opieką. Ich zaangażowanie jest tak duże, że potrafią przenosić mszyce w bezpieczne miejsca na zimowanie, a wiosną umieszczać je na świeżych gałązkach. Czasem nawet odgryzają im skrzydła, by nie odleciały z wybranego stanowiska. O mszycach opowiada prof. Kazimierz Wiech, a rozważania kończy wiersz Alicji Zięby.