Poniedziałek, 16 lis 4 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Moc relacji człowieka i psa. Jak pomaga dogoterapia?

W Polsce dogoterapia nadal nie ma uregulowań prawnych. Istnieje co prawda kod zawodu dogoterapeuty, ale nie ma ustalonych standardów kształcenia. Zbyt często sprowadzana jest do obrazka psa otoczonego głaszczącymi go dziećmi, traci swój głęboki, terapeutyczny potencjał. O tym, czym naprawdę jest dogoterapia, jak wygląda codzienność takiej pracy i dlaczego pies nie powinien być "atrakcją", opowiedziała Sylwii Paszkowskiej Zuzanna Król, dogoterapeutka, studentka pedagogiki specjalnej i opiekunka owczarka szkockiego Odysa.

Moc relacji człowieka i psa. Jak pomaga dogoterapia?
Zuzanna Król i Odys/fot. Agata Ciechanowska

Pies to nie terapeuta, a towarzysz terapii

Pies nie zastępuje terapeuty. Nie diagnozuje, nie planuje zajęć i nie zna się na metodach pracy z dziećmi, ale potrafi coś, czego nie da się nauczyć na żadnym kursie - budować relację opartą na bezwarunkowej akceptacji, spokoju i czułości. I właśnie ta relacja staje się często kluczem do przełamywania barier, których nie udaje się pokonać tradycyjnymi metodami.

Dogoterapia nie jest jednolita - wyróżnia się trzy podstawowe formy. Pierwsza to terapia z udziałem psa, prowadzona przez specjalistę, np. logopedę czy pedagoga. Druga to edukacja z udziałem psa, kiedy zajęcia prowadzi np. nauczyciel, a trzecia to aktywizacja, czyli wspólne spędzanie czasu, w którym pies wspiera dzieci poprzez zabawę, obecność i współdziałanie.

Głównie zajmujemy się tą trzecią formą, odwiedzając żłobki i przedszkola. Uczymy dzieci empatii, szacunku do zwierząt, czasem przy okazji ćwiczymy percepcję - np. dopasowując kolorowe kości do odpowiednich pudełek - mówi Zuzanna Król.

Owczarek szkocki Odys to pies wyjątkowy - delikatny, wrażliwy, rodzinny. Właśnie ta wrażliwość, choć cenna, wymaga uważności. W pracy z dziećmi, które nie zawsze są ciche i delikatne, łatwo o sytuację stresującą dla psa.

Zawsze ustalamy z dziećmi zasady. One naprawdę chcą się dostosować, jeśli tylko zobaczą sens i poczują więź z psem. Trzeba być czujnym i znać sygnały psa, jego mowę ciała. Dogoterapia nie polega na tym, by pies był w centrum i znosił wszystko. On ma być towarzyszem - nie maskotką.

Dogoterapia nie zastąpi psychoterapii ani nie rozwiąże wszystkich problemów dziecka, ale może być potężnym wsparciem.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Komentarze

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

Najnowsze

  • "Wiślacki orzeł", czyli książka o Antonim Szymanowskim... jakiej nie było dotąd

  • Miał być w tym roku, będzie w przyszłym. Tarnów czeka na kolejny zdrój z wodą pitną

  • "In the Hall Tonight" - Phil Collins drugi raz wśród legend

  • Po zamachu na Rynku Głównym w krakowskich szpitalach pozostaje 9 osób

  • Opera Krakowska nielegalnie promowała alkohol? Cykl WinOpera pod lupą prokuratury

  • U2 "Carnaval De Luz"