Poniedziałek, 16 lis 5 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Mamy tendencję do bycia bardziej Martą albo Marią. Te dwie postaci nie muszą ze sobą walczyć

Każdy z nas nosi w sobie dwie postaci - Martę i Marię. Jedna jest zadaniowa, zorganizowana i odpowiedzialna, druga wrażliwa, kontemplacyjna, otwarta na zachwyt. Maja Komasińska-Moller, psycholożka i autorka książki „Marta i Maria. Jak poczuć się spełnioną mimo wewnętrznych sprzeczności” w rozmowie z Sylwią Paszkowską pokazuje, że te dwie strony nie muszą ze sobą walczyć. Przeciwnie - ich harmonia może prowadzić do pełniejszego, bardziej świadomego życia.

Mamy tendencję do bycia bardziej Martą albo Marią. Te dwie postaci nie muszą ze sobą walczyć
Zdjęcie ilustracyjne/Fot. pexels

Marta i Maria – siostry Łazarza, postacie znane z Nowego Testamentu – przez wieki były interpretowane jako symbol dwóch dróg: aktywnej i kontemplacyjnej. Marta – ta, która działa, organizuje, służy, kontroluje. Maria – ta, która słucha, kontempluje, pozwala sobie na zachwyt i zatrzymanie. Maja Komasińska-Moller przekłada te postaci na język psychologii i neurobiologii, ukazując, że Marta i Maria są w nas – i że mają swoje miejsce w naszych półkulach mózgowych.

Psychologia spotyka duchowość

Książka nie jest analizą biblijnych postaci w teologicznym sensie, lecz próbą pokazania, jak bardzo te dwie kobiety odzwierciedlają mechanizmy działania naszych półkul mózgowych i codziennych dylematów.

Odkryłam kiedyś, że mam w sobie Martę i Marię. Początkowo tłumaczyłam to sobie lewą i prawą półkulą mózgową. Z czasem zauważyłam, że to coś więcej – to dwie wewnętrzne postaci, które uosabiają dwa różne sposoby przeżywania życia. Obie postawy są potrzebne. Problem zaczyna się wtedy, gdy jedna z nich przejmuje kontrolę i zagłusza drugą – mówi Maja Komasińska-Moller.

Marta to osoba praktyczna, zorganizowana, przewidująca, skoncentrowana na zadaniach. Maria – bardziej emocjonalna, refleksyjna, chłonąca piękno chwili.

Maria pozwala sobie marzyć, pozwala sobie tracić czas. Czasem jesteśmy w takim momencie życia, że musimy być dzielni, ale za tą dzielnością często kryje się niedopuszczanie do siebie uczuć, żeby się nie rozpaść.

(cała rozmowa do posłuchania)

Posłuchaj wypowiedzi

Zachwyt, który wymaga treningu

Maja Komasińska-Moller prowadzi stronę "Sztuka Zachwytu" – nie bez powodu. Zachwyt nad codziennością to nie cecha charakteru, ale umiejętność. A ta, jak każda, wymaga ćwiczeń.

Nasz mózg na dobre rzeczy działa jak teflon – nie przywierają, a na złe jak rzep.

Z biologicznego punktu widzenia to mechanizm przetrwania – dawniej człowiek szybciej zapamiętywał zagrożenie niż przyjemność, ponieważ to mogło uratować mu życie. Dziś, w świecie nadmiaru bodźców i permanentnego stresu, ten sam mechanizm może prowadzić do wypalenia i frustracji.

Nawet w złym dniu można docenić łyk dobrej herbaty. To może brzmieć banalnie, ale naprawdę zmienia sposób patrzenia na świat.

Pierwotna miłość i świeżość patrzenia

W książce pojawia się też pojęcie "pierwotnej miłości". To nie tylko miłość romantyczna czy religijna, ale "pierwotny zachwyt", który towarzyszy początkom każdej relacji: z partnerem, z pasją, z przyjacielem.

Patrzymy wtedy świeżo, z ciekawością. Z czasem pojawia się rutyna, doświadczenia, żale. To wykrzywia nasze spojrzenie.

Dlatego warto co jakiś czas "zdejmować ciemne okulary" i próbować znów spojrzeć na bliskich tak, jak na początku.

Autorka dużo miejsca poświęca też emocjom, które zwykle próbujemy tłumić. Na czele z jedną – złością.

Złość jest cudowna. Daje ogromną energię. To, że coś mi się nie podoba, to, że czegoś nie chcę, to bardzo ważne informacje o mnie. Złość to sygnał, że ktoś przekroczył nasze granice, albo że my sami je ignorujemy.

Czy sztuki zachwytu i szczęścia można się nauczyć? Tak. Nawet jeśli ktoś z natury patrzy na szklankę jako do połowy pustą, ma narzędzia, by to zmienić.

Każdy z nas startuje z innymi kartami. Mamy do dyspozycji książki, warsztaty, terapię. Można wziąć z nich nawet jedno zdanie i to zmienia życie.

Dla jednych to będzie kontakt z Bogiem, a dla innych świadoma praca z emocjami. Wspólnym mianownikiem jest jedno: uznanie, że mamy prawo do pełni – i tej racjonalnej, działającej Marty, i tej marzącej, czującej Marii. Obie są potrzebne, abyśmy mogli w pełni być sobą.

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • O krok od tragedii na A4. Kierowca miał 3,5 promila alkoholu

    Jakub Sajdak

Najnowsze

  • Polska przy stole negocjacyjnym. „Dla Rosji to nie jest dobra wiadomość”

  • Zderzenie tramwaju z samochodem w Krakowie. Jedna osoba ranna

  • "Wiślacki orzeł", czyli książka o Antonim Szymanowskim... jakiej nie było dotąd

  • Miał być w tym roku, będzie w przyszłym. Tarnów czeka na kolejny zdrój z wodą pitną

  • "In the Hall Tonight" - Phil Collins drugi raz wśród legend

  • Po zamachu na Rynku Głównym w krakowskich szpitalach pozostaje 9 osób