Przed hejnałem: Katarzyna Jamróz wystąpi w najbliższą niedzielę w Nowohuckim Centrum Kultury.
Posłuchaj wypowiedzi
Katarzyna Jamróz – absolwentka krakowskiej PWST, w 1993 roku na Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu zdobyła „Grand Prix”, rok później zajęła pierwsze miejsce na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Przez lata była niekwestionowaną gwiazdą krakowskiego kabaretu „Loch Camelot”. Śpiewa zarówno po polsku, jak i w języku jidisz, a najbliższa okazja, by posłuchać na żywo Katarzyny Jamróz już w najbliższą niedzielę. Artystka wystąpi w Nowohuckim Centrum Kultury razem z zespołem Tango Bridge , a dziś była gościem Sylwii Paszkowskiej.
Jamróz można słuchać i oglądać na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego od 7 lat, jako Manuelę Frenetico w sztuce „Tango Piazolla” z muzyką Astora Piazzolli w reżyserii Józefa Opalskiego. – Nadal mamy pełne sale – mówiła w „Przed hejnałem”.
Na studiach występowała w rockowym zespole Malowany Ptak, później śpiewała gospel, w repertuarze ma pieśni żydowskie, teraz tango. – W jakim gatunku się najlepiej czuję? Najlepiej czuję się w charakterze osoby stojącej przy pomidorowej, przy dobrym gulaszu albo robiącej coś w kuchni. To gatunek mi najbliższy.
Kiedyś powiedziała, że jest jak Leon Zawodowiec. – Chodziło o kwiatek – mówiła. – Wszędzie, gdzie jestem, muszę mieć przy sobie kwiatek, najlepiej w doniczce. Liczę na to, że gdzieś go posadzę.
– Mam nadzieję, że czasy się zmienią i nie będzie ważne, że nie tańczyłam z kolejną gwiazdą albo jakaś gwiazda ze mną – mówiła o swojej popularności. – Nie mam telnetu do chadzania, bywania, bycia celebrytką.
Czy bycie śpiewającą aktorką jest pułapką? Czy kiedy raz znajdzie się na tej półce, trudno wrócić do ról dramatycznych? – Świętej pamięci prof. Bardini mówił, że nigdzie na świecie nie ma pojęcia „piosenka aktorska” – mówiła. – Barbara Streisand nie śpiewa piosenki aktorskiej, tylko po prostu genialnie śpiewa. To nie przeszkadza, żeby Barbara grała w filmach, żeby je reżyserowała. – Jamróz przyznała, że w Polsce tak nie jest.
Bartosz Kondziołka, Marlena Zając
Jamróz można słuchać i oglądać na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego od 7 lat, jako Manuelę Frenetico w sztuce „Tango Piazolla” z muzyką Astora Piazzolli w reżyserii Józefa Opalskiego. – Nadal mamy pełne sale – mówiła w „Przed hejnałem”.
Na studiach występowała w rockowym zespole Malowany Ptak, później śpiewała gospel, w repertuarze ma pieśni żydowskie, teraz tango. – W jakim gatunku się najlepiej czuję? Najlepiej czuję się w charakterze osoby stojącej przy pomidorowej, przy dobrym gulaszu albo robiącej coś w kuchni. To gatunek mi najbliższy.
Kiedyś powiedziała, że jest jak Leon Zawodowiec. – Chodziło o kwiatek – mówiła. – Wszędzie, gdzie jestem, muszę mieć przy sobie kwiatek, najlepiej w doniczce. Liczę na to, że gdzieś go posadzę.
– Mam nadzieję, że czasy się zmienią i nie będzie ważne, że nie tańczyłam z kolejną gwiazdą albo jakaś gwiazda ze mną – mówiła o swojej popularności. – Nie mam telnetu do chadzania, bywania, bycia celebrytką.
Czy bycie śpiewającą aktorką jest pułapką? Czy kiedy raz znajdzie się na tej półce, trudno wrócić do ról dramatycznych? – Świętej pamięci prof. Bardini mówił, że nigdzie na świecie nie ma pojęcia „piosenka aktorska” – mówiła. – Barbara Streisand nie śpiewa piosenki aktorskiej, tylko po prostu genialnie śpiewa. To nie przeszkadza, żeby Barbara grała w filmach, żeby je reżyserowała. – Jamróz przyznała, że w Polsce tak nie jest.
Bartosz Kondziołka, Marlena Zając
