Niewiele osób wchodzących w luźny związek spisuje umowę i jasno określa zasady, na jakich będzie przebiegało wspólne życie, zaczynając od podziału obowiązków i kończąc na kwestiach finansowych. Dlaczego jest to błędem? Gościem Sylwii Paszkowskiej w audycji Przed hejnałem była Anna Niedźwiecka z Colectiva Centrum Inicjatyw Społecznych i Prawnych.
Czym jest konkubinat?
Prawo nie reguluje wprost pojęcia konkubinatu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowało się pewne stanowisko, które zdefiniowało to pojęcie i przyjmuje się, że przez konkubinat należy rozumieć współżycie analogiczne do małżeńskiego, tyle że pozbawione tego legalnego węzła, istnienia ogniska domowego charakteryzującego się duchową, fizyczną i ekonomiczną więzią. Polski ustawodawca nie pokusił się o takie regulacje. Do tej pory nie mamy unormowań w Polsce na ten temat i to zarówno mam na myśli związki heteroseksualne jak i związki jednopłciowe. Prawdopodobnie wkrótce ujrzy światło dzienne projekt rządowy na temat ustawy o związkach partnerskich.
Dlaczego ważne jest, aby określić zasady funkcjonowania w takich związkach?
Dlatego że coraz rzadziej myślimy o legalizacji związku, chociaż mamy taką możliwość. Pary heteroseksualne mogą zawrzeć związek małżeński, ale pary jednopłciowe na razie nie mają żadnych możliwości. Mam wśród swoich znajomych pary, które żyją na tzw. kocią łapę. Ten charakter ich pożycia jest trwały, czasami żyją już 20-30 lat, ale dalej nie mają zapewnionych żadnych gwarancji na przykład w przypadku dziedziczenia. Wyobraźmy sobie sytuację, że para żyje ze sobą kilkadziesiąt lat i nagle ktoś umiera, wtedy jeżeli nie zabezpieczymy partnera w postaci sporządzenia testamentu, to ta osoba jest wyłączona z dziedziczenia.
(cała rozmowa do posłuchania)
